Fundamentalne regulacje prawne określające zasady wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej.

Do czasu uchwalenia w 1996 roku ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej zasady wykonywania tych zawodów regulowały: ustawa z 1935 roku o pielęgniarstwie oraz rozporządzenie o położnych z 1928 roku. Ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej określa zasady i warunki wykonywania tych zawodów definiując je jako  zawody samodzielne. Wykonywanie zawodu pielęgniarki polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, a w szczególności świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz z zakresu promocji zdrowia. Natomiast wykonywanie zawodu położnej polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, a w szczególności świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz promocji zdrowia, w zakresie opieki nad kobietą, kobietą ciężarną, rodzącą i położnicą oraz noworodkiem. Pielęgniarka uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły pielęgniarskiej, a położna po ukończeniu szkoły położnych. Ustawa powołuje Krajową Radę Akredytacyjną Szkolnictwa Medycznego, której głównym zadaniem jest ocena, czy szkoła wyższa ubiegająca się o akredytację spełnia standardy kształcenia. Kto, nie będąc uprawnionym, udziela zawodowo świadczeń pielęgniarek i położnych podlega karze grzywny. Ustawa o samorządzie pielęgniarek i położnych określa zadania tej organizacji, strukturę organizacyjną oraz zasady gospodarki finansowej.

Opracował:

Mariusz Mielcarek

Zobacz także:

Ministerstwo zdrowia przedstawiło do społecznych konsultacji projekty dwóch ustaw: o zawodach pielęgniarki i położnej oraz o samorządzie pielęgniarek i położnych.