Do sejmu wpłynął projekt ustawy zmieniający zasady wynagradzania pielęgniarek i położnych. Zapisano w nim: "Pielęgniarka albo położna z tytułem magistra na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo lub kierunkach pokrewnych mających zastosowanie w ochronie zdrowia, ze specjalizacją – 1,05”.

Nowa ustawa o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pielęgniarek i położnych.


PROJEKT

USTAWA
z dnia …….….
o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych

 Art. 1. W ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1251 i 2020) w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Pielęgniarka lub położna, które nie wykonują zawodu łącznie przez okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat, a zamierzają podjąć jego wykonywanie, mają obowiązek zawiadomić o tym właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych i odbyć trwające nie dłużej niż 6 miesięcy przeszkolenie pod nadzorem innej osoby uprawnionej do wykonywania odpowiednio zawodu pielęgniarki lub położnej, legitymującej się o najmniej 5-letnim doświadczeniem zawodowym, zwanej dalej „opiekunem”. Opiekuna wskazuje kierownik podmiotu, w którym odbywa się przeszkolenie. W okresie przeszkolenia pielęgniarka lub położna otrzymuje od podmiotu szkolącego wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847), pochodzące z Funduszu Pracy.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1473) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Art. 1. Ustawa określa sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych, uwzględniający rodzaj wykonywanej pracy, kwalifikacje oraz sposób osiągania najniższego wynagrodzenia zasadniczego.”;
2) w załączniku do ustawy:
a) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„7) Pielęgniarka albo położna z tytułem magistra na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo lub kierunkach pokrewnych mających zastosowanie w ochronie zdrowia, ze specjalizacją – 1,05”,
b) pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„8) Pielęgniarka albo położna z tytułem licencjata na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo, ze specjalizacją – 0,95”.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia.

Uzasadnienie

1. Potrzeba i cel wydania ustawy.

Podstawowym celem projektu ustawy, jest przyznanie pielęgniarkom i położnym z tytułem magistra na kierunkach pokrewnych mających zastosowanie w ochronie zdrowia, ze specjalizacją - prawa do takiego samego współczynnika pracy, jaki przyznano w ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (dalej: ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r.), pielęgniarkom lub położnym z tytułem magistra na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo, ze specjalizacją. Cel ten można zrealizować poprzez zmianę brzmienia pkt 7 w załączniku do ustawy oraz przyznanie wymienionym grupom zawodowym tego samego współczynnika pracy w wysokości 1,05. Nadto autorzy projektu w zmienionym pkt 8 załącznika uwzględnili słuszne postulaty pominiętej w ustawie grupy pielęgniarek lub położnych z tytułem licencjata, ze specjalizacją przyznając im współczynnik pracy w wysokości 0,95. 
W projekcie ustawy wnioskodawcy przedstawili także propozycję zmiany treści ustępu 1 w art. 26 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, regulującego sprawę powrotu pielęgniarki lub położnej do zawodu po okresie przerwy w wykonywaniu zawodu, polegający na przyznaniu w trakcie obowiązkowego przeszkolenia od podmiotu szkolącego wynagrodzenia
w wysokości minimalnego wynagrodzenia. Dotychczas przeszkolenia te trwające nawet do 6  miesięcy są bezpłatne, co zniechęca pielęgniarki i położne do powrotu do zawodu. A przecież chodzi przeważnie o pielęgniarki z długim stażem pracy, które z różnych powodów odeszły z zawodu. Zważywszy na niewystarczającą ilość pielęgniarek i położnych w polskiej służbie zdrowia przyznanie tej grupie prawa do płatnego przeszkolenia winno zachęcić do powrotu do zawodu.

2. Rzeczywisty stan w dziedzinie, która ma być unormowana oraz różnica pomiędzy dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym.

Przepisy ustawy z dnia z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych w ogóle nie uwzględniły pielęgniarek albo położnych z tytułem magistra na kierunkach pokrewnych mających zastosowanie w ochronie zdrowia, stąd zaszła potrzeba zmiany punktu 7 w załączniku do ustawy. Równocześnie w sposób odmienny i niesprawiedliwy uregulowały prawo do wzrostu miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego pielęgniarek albo położnych mających wyższe wykształcenie magisterskie i licencjackie. 
Pracownicy, którzy ukończyli wyższe studia zawodowe licencjackie uzyskując tytuł zawodowy pielęgniarki albo położnej są traktowani gorzej (uwzględnieni w załączniku w grupie absolwentów szkół średnich) niż pracownicy posiadający tytuł magistra pielęgniarstwa albo położnictwa.
Równocześnie ustawodawca w ogóle nie uwzględnił w załączniku do ustawy pielęgniarek albo położnych z tytułem magistra na kierunkach pokrewnych mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Z przepisu art. 7 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej wynika, że pielęgniarka (położna) uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły pielęgniarskiej (położnych). W przypadku szkoły wyższej chodzi o ukończenie studiów magisterskich lub studiów wyższych zawodowych. Oznacza to, że dla ustawodawcy ukończenie jednej z wymienionych form studiów stanowi uzyskanie pełnych kwalifikacji zawodowych. 
Jednocześnie należy zwrócić uwagę na inny przepis traktujący o przedmiocie sprawy. Chodzi o ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, ze zmianami). Zgodnie z przepisami tej ustawy tytuł zawodowy licencjata, uzyskiwany jest na studiach pierwszego stopnia, czyli studiach licencjackich, które umożliwiają uzyskanie wiedzy i umiejętności w określonym zakresie kształcenia oraz przygotowują do pracy w  określonym zawodzie. Uzyskanie takiego tytułu uprawnia pielęgniarkę (położną) do konkursów (np. na pielęgniarkę oddziałową) ponieważ posiada kwalifikacje zawodowe wymagane do zajmowania różnych stanowisk, na równi z pielęgniarką (położną) która posiada tytuł naukowy magistra.
W przedstawionej sytuacji wnioskodawcy uważają, że nie ma podstaw prawnych do tak rażącego rozróżniania obu grup pielęgniarek (położnych) przy ustalaniu praw do wynagrodzenia oraz, że grupy te winny otrzymać współczynnik pracy odpowiednio w wymiarze 1,05 oraz 0,95.
Wreszcie projektodawcy zauważają, że zakwalifikowanie w załączniku do zmienianej ustawy danej grupy pielęgniarek (położnych) pod określony współczynnik pracy (1,05 lub 0,73) wywołuje rażące różnice w kwocie łącznej podwyżki wynagrodzenia zasadniczego jaka będzie dokonana w okresie do dnia 31 grudnia 2021 r. w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego przed dniem 1 lipca 2017 r. Z odpowiedzi Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2017 r. znak: DSP.070.12.2017.EK na interpelację posła Marka Sowy wynika, że w wymienionym okresie pielęgniarka (położna) z tytułem magistra, ze  specjalizacją otrzyma łącznie 2 868 zł podwyżki, gdy pielęgniarka (położna) z tytułem licencjata lub bez tytułu (czyli po szkole średniej), ze specjalizacją – tylko 1 099 zł. Oznacza to – wbrew cytowanym przepisom ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej, oraz ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym - że posiadanie tytułu licencjata w kwestiach wynagrodzenia zasadniczego nic nie daje, gdyż ustawodawca zrównał osoby z tym tytułem z osobami po szkole średniej pielęgniarskiej.
Przy okazji nowelizacji ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. projektodawcy proponują zmianę w ustawie o zawodzie pielęgniarki i położnej polegającej na zmianie brzmienia ust. 1 w art. 26 regulującego kwestię obowiązkowego przeszkolenia warunkującego powrót do zawodu pielęgniarki (położnej) po okresie 5-letniej przerwy.
Dotychczas przeszkolenia te trwające nawet do 6 miesięcy są bezpłatne, co zniechęca pielęgniarki i położne do powrotu do zawodu. A przecież chodzi przeważnie o pielęgniarki z długim stażem pracy, które z różnych powodów odeszły z zawodu. Zważywszy na niewystarczającą ilość pielęgniarek i położnych w polskiej służbie zdrowia przyznanie tej grupie prawa do płatnego przeszkolenia winno zachęcić do powrotu do zawodu. Należy zauważyć także, że w okresie przeszkolenia pielęgniarki (położne) wykonują obowiązki pracownicze, co winno być zrekompensowane choćby minimalnym wynagrodzeniem.  

3. Przewidywane skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne i źródła finansowania.

Nowelizacja ustawy przyniesie pozytywne skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne, gdyż doprowadzi do równoprawnego traktowania przez ustawodawcę dwóch grup zawodowych (pielęgniarek i położnych) z uwagi na posiadanie tych samych kwalifikacji zawodowych. Zmiana ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej winna zachęcić do powrotu do zawodu pielęgniarki (położne) po okresie kilkuletniej przerwy, co także winno wywołać pozytywne skutki społeczne i gospodarcze.
4. Źródła finansowania, jeżeli projekt niesie obciążenia dla budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego Projekt ustawy niesie za sobą potrzebę zapewnianie dodatkowych środków w systemie ochrony zdrowia w Polsce. Środki te pokrywane będą z Funduszu Pracy. Wzrost wydatków budżetowych nie będzie znacząco odczuwany, gdyż będzie on niewielki (dotyczy niewielkiej grupy pracowników) a nadto będzie rozłożony na trzy lata po 1/3 co roku. W przypadku wprowadzenia wynagrodzenia w okresie przeszkolenia koszt ten obciąży podmiot szkolący.

5. Założenia projektów podstawowych aktów wykonawczych 

Projekt ustawy nie przewiduje wydania aktów wykonawczych.

6. Ocena zgodności projektu z prawem Unii Europejskiej

Projekt ustawy nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.

źródło: sejm RP

Projekt złożony przez grupę posłów Nowoczesnej dotyczy zgodnie z uzasadnieniem - przyznania pielegniarkom i położnym z tytułem magistra na kierunkach pokrewnych mających zastosowanie w ochronie zdrowia, ze specjalizacją, prawa do takiego samego współczynnika pracy, jaki przyznano w ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych, pielegniarkom lub położnym z tytułem magistra na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo, ze specjalizacją".

Komentarze użytkowników

#1  2017.12.09 10:32:40 ~Marcin

Panie Mariuszu, znowu pojawia, się tu grafika z nieprawdą. Świadomość o tym jest, więc jak można to nazwać? Pielęgniarka z mgr i specjalizacją ma zarabiać 4249zł, a nie 5251zł jak Pan ponownie podaje. To, że Pani Szczurek-Żelazko podaje wymysły to nie znaczy, iż Pan też ma to robić. Ona jest politykiem, więc prostej matematyki nie ma co od niej wymagać, to za trudne, a tymbardziej wymaganie mówienia prawdy. Jednakże od Pana tego sie wymaga, ponieważ jest to łatwiejsze niż obliczenie przepływu leku w pompie infuzyjnej. Celem MZ jest nas skłócić i to im sie udaje

#2  2017.12.09 11:17:11 ~Piel.

Ten temat był przedstawiony 16 listopada 2017 r. i szeroko komentowany. Powtórka jak w programach telewizyjnych w okresach przedświątecznych lub wakacyjnych - http://www.pielegniarki.info.pl/article/view/id/8251

#3  2017.12.09 12:56:56 ~Do #1

W grafice przedstawione są wynagrodzenia przy kwocie bazowej 5002 zł. W Twoich obliczeniach przyjąłeś kwotę bazową w wysokości 4047 zł - na jakiej podstawie ? W obu przypadkach to przewidywanie przyszłości a nie realia.

#4  2017.12.09 16:18:36 ~piel.

Ma być do 2019 r 4095 przy założonym współczynniku (zamrożonym) 3900 potem już wg.średniej krajowej i przy założeniu iż w 2021 będzie to kwota 5000 to wtedy wyjdzie 5250 (1,05)

#5  2017.12.09 17:05:55 ~Do #4

Niezbyt dokładnie rozumiesz ustawę. Wcale nie wynika z niej, że jeżeli jesteś mgr ze specjalizacją Twoje wynagrodzenie w 2019 roku będzie wynosić 4095 zł. Będzie ono wzrastać sukcesywnie do tej kwoty, nie znaczy to, że ją już wtedy osiągnie. Może to nastąpić nawet wcześniej, może też tej kwoty nie osiągnąć - zależne to jest od Twojego obecnego wynagrodzenia. A zakładanie, że średnia płaca w 2021 roku będzie wynosić 5000 zł to właśnie przewidywanie, które może ale też nie musi się sprawdzić.

#6  2017.12.09 18:42:07 ~mOnia

Nie oszukujcie się nikt takiej kasy nie dostanie. Te ustawy są tak napisane, że każdy pracodawca może je ominąć. Nikt nie dostanie tej kasy, chyba, że 1 na 100 i to oddziałowa z mgr i spec. Reszta niech się nie łudzi

#7  2017.12.09 19:03:32 ~Marcin

Kwotę bazową przyjąłem na podstawie oficjalnych danych GUS, tak jak ustawa nakazuje. Dane aktualne. Przewidywanie wynagrodzenia jest śmieszne. Wg ustawy 01.01.22 wynagrodzenie ma wynosić minimum wskazane w ustawie, ani grosza mniej. Nic nie pisałem o 2019r. Ma wzrastać sukcesywnie o określony procent, w ten sposób nie może stać się to wcześniej, chyba że liczymy na taki prezent od pracodawcy. Czytaliście inną ustawę?

#8  2017.12.09 19:05:56 ~Mara

Co wy na to! W Polsce minimalna płaca wynosi 2000 tyś brutto a opiekunowie medyczni w radomskich szpitalach pracują za 1900 zł brutto to dopiero oszustwo brawo!

#9  2017.12.09 19:06:47 ~Marcin

To minister mogl powiedzieć, że pielęgniarki będą zarabiać 10500zł, bo przyjął nie wiadomo,na jakiej podstawie, że średnia krajowa będzie wynosić 10tys.

#10  2017.12.09 19:30:29 ~Malgorzata

Czyli to dopiero projekt ? Ale czy będzie przyjęty? Czy otrzymamy wyrównanie od lipca?

#11  2017.12.09 21:03:09 ~Do #7

W którym punkcie ustawa nakazuje przyjęcie do wyznaczenia minimalnego wynagrodzenia zasadniczego podanego przez GUS za 2016 r. - 4047,21 zł ? Mogłoby to dotyczyć wyznaczenia płac na 2017 r. gdyby nie art. 7. - do dnia 31 grudnia 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto. Kwota bazowa w wysokości 4047 zł nigdy nie będzie zastosowana.

#12  2017.12.09 21:03:09 ~Do #7

W którym punkcie ustawa nakazuje przyjęcie do wyznaczenia minimalnego wynagrodzenia zasadniczego podanego przez GUS za 2016 r. - 4047,21 zł ? Mogłoby to dotyczyć wyznaczenia płac na 2017 r. gdyby nie art. 7. - do dnia 31 grudnia 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto. Kwota bazowa w wysokości 4047 zł nigdy nie będzie zastosowana.

#13  2017.12.09 21:50:33 ~ewella

Do #6 popieram. Nikt takiej kasy nie dostanie. Nie łudzcie się! A te które chcą się uczyć I nabijać kasę uczelniom uczcie się , uczcie! Nadzieja korzyści w kasie matką głupich. Teraz ledwo wyciągamy 2500 zł. A za dwa lata dadzą 100% podwyżki to na chłopski rozum nie realne.

#14  2017.12.09 22:32:41 ~Marcin

Do #12- Ty powołujesz się na artykuł 7 który jest jasno określony z datą końcową "do dnia 31 grudnia 2019 roku", po tej dacie liczy się art3.ust.1. " kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” razy iloczyn z tabeli. Jeśli mi nie wierzysz idź w swoim szpitalu po wytyczne odnośnie podwyżek, mają jasną rozpiskę, iż do końca 2019 roku podstawa to 3900zł razy wskaźnik z tabeli, a po tej dacie zaczyna obowiązywać kwota z GUSu czyli aktualnie 4047,21zł https://stat.gov.pl/sygnalne/komunikaty-i-obwieszczenia/lista-komunikatow-i-obwieszczen/komunikat-w-sprawie-przecietnego-wynagrodzenia-w-gospodarce-narodowej-w-2016-roku,273,4.html Podawanie kwoty 5251zł przez Panią Szczurek-Żelazko jest jedną wielką pomyłką (dla mnie kłamstwem) gdyż nie wierzę, iż w ciągu 3 lat średnie wynagrodzenie wzrośnie o prawie 20%. Do #10- to nie jest projekt, ustawa obowiązuje od czerwca.

#15  2017.12.10 11:03:14 ~Marcin

Do #13: wg aktualnego średniego wynagrodzenia zarobek pielęgniarki bez specjalizacji wzrośnie do 2590zł, czyli bardzo realne, niewielka podwyżka, a wręcz obniżka skoro dostajemy dodatki brutto brutto. Wzrośnie ta kwota do tego czasu, ale nieznacznie, więc przy zarobkach dużej części pielęgniarek ich wynagrodzenie wzrośnie o kwotę na waciki ;-) Ja wierzę w tę ustawę, niestety.

#16  2017.12.10 11:51:49 ~Do #14

Nie widzę potrzeby chodzenia w swoim szpitalu po wytyczne odnośnie podwyżek – wszystko jest dokładnie określone w ustawie i opisane poniżej. Wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2017 r = wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2017 r. + 0,1 ( WSP1 x 3900 – wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2017 r. ) WSP1 – dla gr. 7 – 1,05 , dla gr. 8 – 0,73 , dla gr. 9 – 0,64 Wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2018 r = wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2018 r. + 0,2 ( WSP1 x 3900 – wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2018 r. ) Wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2019 r = wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2019 r. + 0,2 ( WSP x 3900 – -wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2019 r. ) Zgodnie z art. 7. „Do dnia 31 grudnia 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 3900 zł brutto” Przyjęta kwota bazowa w wysokości 3900 zł przestaje obowiązywać od 1 stycznia 2020 r. Wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2020 r = wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2020 r. + 0,2 ( WSP1 x przeciętne miesięczne wynagrodzeni brutto w gospodarce narodowej w roku 2019 r, które będzie ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” Wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2021 r = wynagrodzenie zasadnicze do 1 lipca 2021 r. + 0,2 ( WSP1 x przeciętne miesięczne wynagrodzeni brutto w gospodarce narodowej w roku 2020 r, które będzie ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” Kolejne podwyżki zgodnie z Art. 4 ustawy o treści „4. Od dnia 1 stycznia 2022 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone w sposób określony w ust. 1 na dzień 31 grudnia 2021 r” muszą otrzymać pracownicy, którzy po podwyżkach od 1 lipca 2021 roku nie osiągną wynagrodzenia określonego wzorem - WSP. X przeciętne wynagrodzenie miesięczne brutto w 2020 roku. Wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2022 r i latach kolejnych od 1 lipca = WSP x przeciętne miesięczne wynagrodzeni brutto w gospodarce narodowej w roku poprzednim , które będzie ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski&rdquo. Reasumując – przyjęto do podwyżek , że przeciętne wynagrodzenie brutto w gospodarce w latach 2016 – 2018 jest stałe wynosi 3900 zł (jest to przeciętne wynagrodzenie brutto w gospodarce w 2015 r. ). Gdzie zatem znajdzie zastosowanie powtarzana przez Ciebie kwota 4047,21zł ? Założenie przez resort wzrostu płacy w ciągu trzech lat o 20 % jest prawdopodobnie błędne, „ku pokrzepieniu serc” . Płace w 2016 rok wzrosły w stosunku do 2015 r. o ok. 3,8 % . Ustawa nie obowiązuje od czerwca a od 16 sierpnia 2017 r. czyli po upływie 14 dni od jej ogłoszenia w Dz. U. , ma jednak zastosowanie do stanów rzeczy, które powstały przed tym dniem ( dot. podwyżek od 1 lipca 2017 r. )

Dodaj komentarz