Dodatek zembali dla pielęgniarek - pielęgniarka pozwała szpital.

Płace pielęgniarek i położnych.


Zobacz także:

DODATEK ZEMBALI DLA PIELĘGNIAREK

- PIELĘGNIARKA POZWAŁA SZPITAL. WYGRAŁA!

Zobacz także: 

Pielęgniarki: w sejmie o niesprawiedliwościach siatki płac. 

Gazeta Pielęgniarek - Decydenci: "pielęgniarki zarabiają już całkiem nieźle". 

Ministerstwo: brak pielęgniarek "wybrzmiewa dosyć głośno".

Senator: Cieszę się, że zawód pielęgniarki będzie bardziej popularnym...

Pielęgniarki: 60% płacy lekarza to nasza strategia!


Chcesz przeczytać sierpniowe wydanie Gazety Pielęgniarek i Położnych?

Całe wydanie dotyczy wynagrodzeń w ochronie zdrowia!!!

Zamów prenumeratę:


Poniżej cytujemy fragmenty uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego:

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Skierniewicach IV Wydział Pracy, w sprawie sygn.. akt IV P 48/18 z powództwa G. K. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w S., zasądził od pozwanego Wojewódzkiego Szpitala (...) w S. na rzecz powódki G. K. 2.043,28 zł tytułem wyrównania nagrody jubileuszowej z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 września 2017 r. do dnia zapłaty i 2.333,92 zł tytułem wyrównania odprawy emerytalno-rentowej z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 listopada 2017 r. do dnia zapłaty (punkt 1) oraz nadał wyrokowi w punkcie 1-szym rygor natychmiastowej wykonalności (punkt 2).

Powyższe orzeczenie zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne.

Powódka G. K. pracowała w pozwanym Wojewódzkim Szpitalu (...) w S. od dnia 19 września 1988 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku ostatnio starszej pielęgniarki. Umowa o pracę została rozwiązania w drodze porozumienia stron z dniem 24 października 2017 r. na wniosek powódki w związku z nabyciem przez nią z tym dniem uprawnień emerytalnych.

W dniu 10 listopada 2017 r. pozwany wypłacił jej odprawę emerytalną w związku z przejściem przez nią na emeryturę w kwocie 9.721,24 zł, zaś w dniu 10 września 2017 r. otrzymała nagrodę jubileuszową za czterdzieści lat pracy w kwocie 10.776,52 zł. Pismem z dnia 27 listopada 2018 r. powódka wystąpiła do pozwanego o przeliczenie ponownie otrzymanych świadczeń, gdyż nie uwzględnił w swoich wyliczeniach, tak zwanego dodatku podwyżkowego. Pozwany w piśmie z dnia 16 stycznia 2018 r, wskazał, iż świadczenia naliczono prawidłowo zgodnie z obowiązującymi przepisami, wyliczone przez powódkę wynagrodzenie jest tzw. dodatkiem zembalowskim, którego nie uwzględnia się przy wyliczaniu tych świadczeń.

(...)

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał, iż wniesione powództwo w całości zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji podkreślił, że w sprawie niespornym jest, iż powódka pracowała u pozwanego na podstawie umowy o pracę na stanowisku starszej pielęgniarki i jej stosunek pracy ustał z dniem 23 października 2017 r. w drodze porozumienia stron na wniosek powódki w związku z nabyciem przez nią uprawnień emerytalnych. Pozwany wypłacił jej więc w związku z przejściem na emeryturę odprawę emerytalną, jak również nagrodę jubileuszową za 40 lat pracy. Podstawę tych świadczeń stanowiły przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 618.

Stosownie do treści tych przepisów, pracownikowi samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, to jest art. 62 za długoletnią pracę przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia - po 40 latach pracy, zaś zgodnie z art. 63 ust. 1 przechodzącemu na emeryturę przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia po 20 latach pracy. W oparciu o art. 64 ustalanie okresów uprawniających do tych świadczeń, a także szczegółowe zasady ich obliczania i wypłacania regulują przepisy o wynagrodzeniu obowiązujące u danego pracodawcy. Zgodnie z Regulaminem Wynagradzania obowiązującym u pozwanego, który to również odnosi się do nagrody jubileuszowej, jak i odprawy emerytalnej podstawę naliczania tych świadczeń stanowi wynagrodzenie pracownika przysługujące mu w dniu nabycia prawa do nagrody jubileuszowej, chyba że jest ono korzystniejsze w dniu wypłaty. W przypadku odprawy pieniężnej wylicza się ją przy uwzględnieniu zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, a więc rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego i wypłacania wynagrodzenia za urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop Dz.U. nr 2 poz. 14 ze zm., które odnosi się również do składników wynagrodzenia.

Sąd Rejonowy wskazał, że spornym było czy wypłacone powódce świadczenia z tytułu odprawy emerytalnej czy też nagrody jubileuszowej zostały prawidłowo wyliczone przez pracodawcę w związku z nieuwzględnieniem tak zwanego dodatku podwyżkowego, który to powódka otrzymywała co miesiąc.

Podstawą przyznania tego świadczenia są przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. 2015 r. poz. 1400 ze zm.). Przepisami tymi wraz ze zmianami zagwarantowano wzrost wynagrodzeń pielęgniarek i położnych w 2015 r. oraz kolejnych latach i uregulowano procedurę przyznawania tych podwyżek (§ 2 ust. 4-5 ). Rozporządzenie powyższe bowiem zmieniono rozporządzeniem z dnia 14 października 2015 r. Dz.U. poz. 1628, tj. z 2016 r. poz. 1146. W rozporządzeniu uregulowano procedurę przyznawania podwyżek pracownikom zatrudnionym na stanowisku pielęgniarki i położnej (§ 2 ust. 4-5). Zasadniczym elementem tej procedury było porozumienie zawierane ze związkiem zawodowym zrzeszającym wyłącznie pielęgniarki i położne określające szczegółowe zasady podziału przekazanych środków na wynagrodzenie pielęgniarek i położnych, na podwyżki. Porozumienie to winno dotyczyć sposobu podziału miesięcznie środków określonych w ust. 3 pkt 1 na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych, z uwzględnieniem zapewnienia średniego wzrostu wynagrodzenia wraz z innymi składnikami i pochodnymi o 300 zł w przeliczeniu na etat albo równoważnik etatu. W przypadku nie zawarcia porozumienia albo braku pozytywnej opinii, wskazanych w ustępie 4 w terminie 7 dni od przedłożenia przez świadczeniodawcę propozycji podziału środków określonych w ust. 3 przedstawicielom, o których mowa w ust. 4, sposób podziału tych środków na wynagrodzenia pielęgniarek i położnych określa ten świadczeniodawca (pracodawca) i przekazuje jego kopię wraz z podpisanymi umowami dyrektorowi właściwego oddziału wojewódzkiego (...) w terminie 14 dni od dnia otrzymania tych umów.

(...)

Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Orzeczenie Sądu Rejonowego jest prawidłowe i znajduje oparcie zarówno w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, jak i w obowiązujących przepisach prawa.

Sąd Okręgowy w pełni aprobuje ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji i przyjmuje je jako własne. Podziela również wywody prawne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie znajdując żadnych podstaw do jego zmiany bądź uchylenia.

(...)

W ocenie Sądu II instancji przeprowadzona analiza prawna powołanych wyżej przepisów wskazanego rozporządzenia doprowadziła Sąd meritii do prawidłowych wniosków jurydycznych co do charakteru spornego dodatku i stwierdzenia, że jest to gwarantowana prawem podwyżka wynagrodzenia pielęgniarek i położnych w postaci spornego dodatku i w efekcie uznania, że jest on składnikiem wynagrodzenia powódki. Pozwany polemizuje z stanowiskiem Sądu pierwszej instancji niemniej argumentacja skarżącego przytoczona w uzasadnieniu apelacji odnośnie do braku podstaw do uwzględnienia rzeczonego dodatku w podstawie obliczenia odprawy jest błędna. Sąd II instancji w pełni podziela i przyjmuje w całości za własne rozważania prawne Sądu Rejonowego, czyniąc je integralną częścią poniższych rozważań, jednocześnie uznając, że nie ma potrzeby ponownego szczegółowego przytaczania ustaleń, jak i rozważań prawnych w niezakwestionowanej części, co do samego faktu dotychczasowego wypłacania spornego dodatku powódce przez pozwanego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22.08.2001 r., V CKN 348/00).

Dodatkowo jedynie Sądu II instancji pragnie wskazać, że miał na uwadze, iż rozporządzenie Ministra Zdrowia z 14.10.2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. poz. 1628) nie określa, czy sporne środki zwane dodatkiem mają wchodzić w skład wynagrodzenia zasadniczego, czy stanowić jedynie dodatek specjalny do wynagrodzenia zasadniczego. Sąd Okręgowy zważył, że pracodawcy kształtując zasady wypłaty środków przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń pielęgniarek i położnych stosują różne formy, bo od dodatków specjalnych, przez dodatkowe wynagrodzenia, czy nagrody. Jednakże, zdaniem Sądu II instancji, bez względu na formę, w jakiej przyznano rzeczony dodatek, wchodzi on w skład wynagrodzenia pielęgniarek i położnych, a zatem wlicza się go do podstawy wymiaru odprawy emerytalno-rentowej oraz nagrody jubileuszowej. Tego charakteru przedmiotowego dodatku nie zmienia ani to, że wysokość tego składnika wynagrodzenia powódki była zmienna ze względu na to, że z każdym kolejnym miesiącem wzrastała zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia, ani też wbrew wywodom apelanta to, że środki na jego sfinansowanie pochodzą z NFZ.

Skarżący podnosi, że podstawą nieuwzględniania tzw. dodatku podwyżkowego określonego w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia 14 października 2015 roku jest źródło jego finansowania. Środki przeznaczone na tzw. dodatek podwyżkowy pochodzą bowiem z budżetu Ministerstwa Zdrowia, przy czym środki te zostały przyznane na podstawie rozporządzenia, a nie mocy aktu prawnego o randzie ustawy. Środki te pochodzą więc z NFZ, a nieprzekazanie przez NFZ środków nie obliguje pracodawcy, w tym przypadku podmiotu leczniczego, do pokrywania kosztów związanych z dodatkiem wynikającym z rozporządzenia z własnych środków. Dodatkowo skarżący zaznaczył, że ww. dodatek nie został wskazany w umowie o pracę łączącej pozwanego z powódką. W związku z powyższym dodatek podwyżkowy nie może obciążać pozwanego, który jest pracodawcą, nie stanowi w żaden sposób ani części wynagrodzenia zasadniczego ani innego dodatku wynikającego z umowy o pracę.

Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż okoliczność, że wskazany dodatek nie został wprost wskazany w umowie o pracę powódki nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Skarżący zadaje się nie zauważać, iż prawa i obowiązki stron stosunku pracy kształtuje nie tylko zawarta między nimi umowa, lecz także przepisy prawne stanowiące w myśl art. 9 kp źródło prawa pracy. Postanowienia umów o pracę oraz innych aktów, na których podstawie powstaje stosunek pracy, nie mogą być mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy art. 18 § 1 kp. Wobec tego ukształtowanie określonego składnika wynagrodzenia bądź wynagrodzenia generalnie co do wysokości rozporządzeniem, które znajduje zastosowanie w stosunku do konkretnego pracownika powoduje, że staje się ono elementem jego stosunku pracy, nawet jeśli nie ma bezpośredniego odzwierciedlenia w zawartej umowie. Przepis art. 18 § 1 KP nie pozwala bowiem w drodze umowy lub jednostronnej decyzji zakładu pracy na ukształtowanie wynagrodzenia pracownika mniej korzystnie niż przewidują to obowiązujące przepisy płacowe./Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 kwietnia 1977 r. I PRN 40/77 Legalis Numer 20042/.

W ocenie Sądu II instancji, wbrew twierdzeniom apelacji, bez znaczenia jest również źródło finansowania, w których pokrycie mają znajdować wskazane środki. Bezwzględnie bowiem za wypłatę wszystkich składników składających się na wynagrodzenie za pracę odpowiada pracodawca. Wobec tego, nawet gdyby pozwany nie otrzymał środków celowych od NFZ na wskazany dodatek, to i tak wobec pracownika ponosiłby odpowiedzialność z tego tytułu, gdyż ten nie może bezpośrednio wymagać wypłaty wskazanych środków z budżetu Ministerstwa Zdrowia. Jedynie pozwany jako pracodawca mógłby dochodzić tych środków od NFZ. Jednakże ta okoliczność nie może w żaden sposób odbijać się negatywnie na uprawnieniach konkretnego pracownika. Przepisami powołanego rozporządzenia zagwarantowano wzrost wynagrodzeń pielęgniarek i położnych. Z rozporządzenia wynika wprost, iż ma ono zapewniać średni wzrost wynagrodzeń tych grup pracowników. Tym samym świadczenie to choć zwane dodatkiem (ze względu na zasady jego przydziału oraz sposób finansowania z NFZ) stricte służy temu celowi, jest więc wyłącznie podwyżką wynagrodzenia wypłacanego przez pracodawcę. Nie ulega zatem wątpliwości, że wynagrodzenie powódki obejmowało również tzw. dodatek podwyżkowy, o którym mowa w rozporządzeniu.

W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał, że w świetle prawidłowo powołanych i interpretowanych przepisów Sąd I instancji dokonał bezbłędnej oceny jurydycznej spornego dodatku, trafnie konstatując, że jest to gwarantowana prawem podwyżka wynagrodzenia pielęgniarek i położnych, co przesądza o tym, że stanowi on wynagrodzenie powódki i winien być uwzględniony przy obliczaniu nagrody jubileuszowej i odprawy emerytalno-rentowej, wobec czego brak jest podstaw do uwzględnienia żądania apelacji w zakresie w jakim skarżący domagał się zmiany zakwestionowanego wyroku poprzez oddalenie powództwa

Reasumując żaden z zarzutów apelacji nie okazał się uzasadniony. Zaskarżony wyrok w pełni odpowiada prawu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy w Łodzi na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację pozwanego jako bezzasadną.

źródło: orzeczenia.ms.gov.pl 

Wybrał: Mariusz Mielcarek 


Komentarze użytkowników

#1  2019.08.19 07:56:38 ~Ina

Każdy patrzy żeby oszukać pielęgniarki kto nad tym panuje. Powinna być osoba odpowiedzialna za takie rzeczy i ukarana za niedopilnowanie obowiązków. Urzędnicy nie odpowiadają za nic dyrektorzy za nic są tylko przesuwanie że stanowiska na stanowisko. Krew się burzy

#2  2019.08.25 08:32:54 ~Nikt

Już nie wywiązują się i zabrali 100 zł co miało być od lipca.nikt nie jest w stanie pomóc.związki zawodowe przytakują jak zawsze dyrekcji.czy kiedyś to się skończy.to zakłamanie i traktowanie. masakra po

Dodaj komentarz