Stanowisko pielęgniarek opieki zadaniowej z województwa wielkopolskiego, mazowieckiego oraz podlaskiego w sprawie pielęgniarstwa w DPS. 25 KOMENTARZY.

Pielęgniarstwo w opiece długoterminowej.

 

Jesteśmy pielęgniarkami realizującymi od grudnia 2008 roku świadczenia pielęgniarskie w formie zadaniowej zarówno w środowisku domowym pacjenta, jak i w dps .Od kilku miesięcy doświadczamy niszczenia działalności, na którą jest ogromne zapotrzebowanie chorych. Wywalczona z trudem możliwość kontynuacji i zapewnienia ciągłości opieki staje pod wielkim znakiem zapytania.

Dostrzegamy dążenia do likwidacji działalności pielęgniarek, a przez to do pozbawienia wielu ciężko chorych sprawdzonej opieki pielęgniarskiej:

 

  1. Ogłaszanie w krótkim czasie wielu zarządzeń, rozporządzeń i komunikatów dotyczących opieki zadaniowej, mającej przekształcić się w opiekę długoterminową wprowadza chaos i dezinformację.

     

  2. Zarządzenie Prezesa NFZ Nr 93 z 30 grudnia 2009r. wprowadziło bez wcześniejszej konsultacji zapis do załącznika nr 1 cyt. Zarządzenia mówiący o wskaźniku 0,4 osobodnia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej dla pacjentów przebywających pod tym samym adresem zamieszkania. Współczynnik ten drastycznie obniża wartość pracy pielęgniarki w przypadku świadczenia usług dla więcej niż jednej osoby wymagającej opieki w rodzinie i wszystkich pacjentów zamieszkujących dps ze skalą Barthel 0-40 pkt. Nie spotkałyśmy się dotąd i nigdzie z tak niską wyceną cięzkiej i odpowiedzialnej pracy pielęgniarek, którym stawia się wysokie wymagania kwalifikacyjne.

    Jakimi kryteriami przy wyborze ma się kierować pielęgniarka, pod opiekę której zostanie zgłoszonych 2 chorych zamieszkałych pod jednym adresem oraz pacjent mieszkający oddzielnie. Kierując się względami ekonomicznymi, podkreślanymi przez Fundusz, winna objąć opieką oddzielnie zamieszkującego, gdyż za pracę na jego rzecz otrzyma stawkę jednego osobodnia.

    Praca przy dwóch chorych pod tym samym adresem została wyceniona przez Fundusz następująco: osobodzień x o,4 x 2 chorych = 0,8 osobodnia.

     

  3. Pacjent w opiece długoterminowej zarówno w środowisku domowym jak i domu pomocy społecznej jest takim samym człowiekiem. Czynności pielęgniarskie, czas i koszty związane z opieką    powinny być uwarunkowane schorzeniem, a nie miejscem zamieszkania. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 grudnia 2009 r. wymusza na pielęgniarce opiekę  nad  12 pacjentami w dps, natomiast w środowisku domowym przewiduje 6 chorych.

Zapis ten dyskryminuje i pacjentów, którzy z różnych powodów musieli zamieszkać w dps oraz pielęgniarki na ich rzecz pracujące.

Jak jest wyceniona praca pielęgniarki, której rozporządzenie przypisuje do opieki 12 ciężko chorych w dps? O której godzinie pielęgniarka nakarmi ostatniego - 12 pacjenta, jeżeli karmienie poranne rozpocznie o godz. 8? A inne posiłki? Kiedy wykona toalety, opatrunki, iniekcje, zaopatrzy rany, dokona pomiarów, poda leki i wykona inne czynności wynikające z diagnozy pielęgniarskiej i z planu opieki?

Być może będzie w stanie podołać zadaniom, jeżeli każdą z czynności przy pacjencie wykona ze wskaźnikiem 0,4? Czy zapis ten uwzględnia jakość świadczeń?

Gdzie ta pielęgniarka ma jeszcze znaleźć czas na uzupełnienie obszernej dokumentacji dla 12 chorych?

4.  W pracach nad ww. dokumentami dotyczącymi pracy pielęgniarek zabrakło merytorycznych uwag  kompetentnego  Konsultanta ds. pielęgniarstwa  przewlekle chorych i niepełnosprawnych.  Zarówno Rozporządzenia jak  Zarządzenia świadczą o całkowitym braku wiedzy mertorycznej, doświadczenia  i wyobraźni o pracy z pacjentem do 40   pkt. w  skali Barthel.
Analizując dostępne wystąpienia p. Konsultant odnosimy wrażenie, że bliższe jej są pojęcia frazeologiczne i dążenie do wprowadzenia na 
rynek usług pielęgniarskich opiekunek medycznych niż dziedzina, w której jest konsultantem.
Z przykrością zadajemy  pytanie: kogo reprezentuje i w jakiej naprawdę dziedzinie jest         konsultantem?

5.  NFZ wiele decyzji wyjaśnia względami finansowymi. Gdzie są względy ekonomiczne, w sytuacji  dublowania  finansowania tej samej grupy  pacjentów:
            - za  faktyczną  pielęgniarską opiekę długoterminową ( podkreślamy – środowisko wskaźnik osobodnia 1;   a dps – wskaźnik 0.4)   oraz
           -  za złożoną deklarację  - płacąc kapitacyjnie pielęgniarce systemu poz ( od lekarza rodzinnego).
            
       6.   Nierówność traktowania podmiotów przez NFZ  -   za pracę  pielęgniarki długoterminowej  nad pacjentem dps   NFZ obniża  wartość osobodnia do wskaźnika 0,4. Natomiast stawka kapitacyjna pielęgniarki od lekarza rodzinnego, do której ten sam pacjent z dps jest tylko  zadeklarowany i nie wykonuje przy nim żadnych czynności jest powiększona  współczynnikiem 3,5.

    
7.    Dopuszczenie przez NFZ realizacji  świadczeń pielęgniarskich przez realizujących świadczenia w rodzaju: (Zarządzenie Nr 84/2009/DOSZ Prezesa NFZ z dnia 11 grudnia 2009r. ( § 8 .ust.5)
- leczenie stomatologiczne (?)
- ambulatoryjna opieka specjalistyczna
- świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie.
     
8.  Uniemożliwienie pracy w pielęgniarskiej opiece długoterminowej pielęgniarce z wieloletnim stażem pracy np. w dps , która nie spełnia wymogu rocznego stażu w lecznictwie stacjonarnym,   mimo spełniania wymogów  kwalifikacyjnych. (Zapis w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 30 sierpnia 2009r. ws. świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej,  Załącznik Nr 4, część III pkt. 1. Wymagania  dotyczące personelu).

9.  Docierają do nas informacje z całej Polski o znacznie różniących się stawkach  za osobodzień (32 zł, 26 zł, 21 zł). Nie akceptujemy tych różnic i nie widzimy  ich logicznego uzasadnienia. Dotychczas wartość punktu w stawce zadaniowej była jednakowa. Mamy takie same kompetencje, taką samą grupę pacjentów i ten sam zakres zadań do wykonania.   Trudno nam się pogodzić, że w Polsce wartość pracy pielęgniarki różnicuje się w zależności
od miejsca zamieszkania.
          
            Kto ustala prawo, że:
- wartość deklaracji pacjenta z dps do pielęgniarki zatrudnionej przez lekarza  rodzinnego jest wyceniona  stawką kapitacyjną pomnożoną przez wskaźnik 3,5? 
-  wartość pracy pielęgniarki realizującej domową opiekę długoterminową na rzecz tego samego pacjenta,  nie zatrudnionej przez  lekarza rodzinnego – to wartość  osobodnia pomniejszona wskaźnikiem 0,4?!
-  że nie może realizować świadczeń pielęgniarskich pielęgniarka bez stażu szpitalnego, a dopuszcza się inne podmioty?

Zgodnie z art. 15 pkt. 3 ppkt. 3 i 4 Ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych  ze środków  publicznych: sposób ustalania ceny oraz finansowania świadczeń  oraz podmioty dokonujące oceny jakości świadczeń określi  w drodze  rozporządzenia. Minister właściwy ds. zdrowia po  zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej oraz  Naczelnej Rady Pielęgniarek i  Położnych.  
Czy Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych wydała tak krzywdzącą opinię o wartości i opowiedziała się za obniżeniem jakości pracy pielęgniarek?

Prosimy o pomoc i wszczęcie działań prowadzących do zaniechania dyskryminacji i lekceważenia nas i naszych pacjentów.

Zpoważaniem

                                                                                   Pielęgniarki opieki zadaniowej

z  województwa

 wielkopolskiego, mazowieckiego oraz podlaskiego

15.01.2010r.