Prezydent ma czas do 24 lipca na podpisanie ustawy o wynagrodzeniach w ochronie zdrowia, która deprecjonuje zawód pielęgniarki i położnej wobec innych zwodów medycznych. Przykład? Zrównano najniższe wynagrodzenie zasadnicze pielęgniarki z tytułem magistra pielęgniarstwa z... najniższym wynagrodzeniem zasadniczym opiekuna medycznego. Zobacz treść ustawy.

Ogólnopolski miesięcznik branżowy pielęgniarek i położnych pielegniarki.info.pl - nakład 30 tysięcy egzemplarzy.

 


Ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych

Art. 1. Ustawa określa sposób ustalania  najniższego  wynagrodzenia  zasadniczego pracowników  wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych, uwzględniający rodzaj wykonywanej  pracy, oraz sposób osiągania najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia  oznaczają:

1) najniższe wynagrodzenie zasadnicze – najniższe miesięczne wynagrodzenie zasadnicze przysługujące pracownikowi  wykonującemu  zawód  medyczny w podmiocie leczniczym, obliczone w sposób określony w art.  3 albo art. 7;

2) podmiot leczniczy – podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust.  1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.  o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260);

3) pracownik  wykonujący  zawód  medyczny:

a)  osoba wykonująca  zawód  medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt  2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o  działalności leczniczej, która jest zatrudniona w ramach stosunku pracy  w podmiocie leczniczym,

b) osoba zatrudniona w ramach stosunku  pracy  w  podmiocie leczniczym, która bierze bezpośredni udział  w wykonywaniu zadań Państwowej  Inspekcji Sanitarnej  polegających  na sprawowaniu  zapobiegawczego  i  bieżącego  nadzoru sanitarnego,  prowadzeniu działalności  zapobiegawczej  i  przeciwepidemicznej  w  zakresie chorób zakaźnych i innych chorób  powodowanych  warunkami  środowiska  oraz  na prowadzeniu  działalności oświatowo-zdrowotnej.

Art. 3. 1. Do dnia 31 grudnia 2021  r. podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia  zasadniczego  pracownika wykonującego  zawód  medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe od najniższego  wynagrodzenia  zasadniczego, ustalonego  jako  iloczyn  współczynnika pracy określonego w  załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej  w  roku poprzedzającym  ustalenie,  ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku  Urzędowym  Rzeczypospolitej  Polskiej „Monitor Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze, z uwzględnieniem następujących warunków:

1) sposób podwyższania  wynagrodzenia zasadniczego ustalają, w drodze porozumienia, strony uprawnione w danym podmiocie leczniczym  do  zawarcia  zakładowego  układu zbiorowego pracy,  zwanego  dalej  „porozumieniem”;

2)  podmiot  leczniczy,  u  którego  nie działa  zakładowa  organizacja  związkowa, zawiera porozumienie z  pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania ich interesów;

3) porozumienie zawiera się  do dnia  31 maja;

4) jeżeli porozumienie nie zostanie  zawarte  w terminie  określonym  w  pkt 3, sposób podwyższania wynagrodzenia  zasadniczego  ustala, w drodze zarządzenia w sprawie podwyższenia wynagrodzenia, zwanego  dalej „zarządzeniem”:

a) kierownik podmiotu leczniczego,

b)  podmiot  tworzący,  o  którym  mowa w art. 4 pkt 1 – w przypadku  podmiotów leczniczych działających  w formie jednostek budżetowych, o  których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3  ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o  działalności leczniczej;

5) ustalony w drodze porozumienia  albo zarządzenia sposób podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego zapewnia proporcjonalny dla każdej z  grup zawodowych średni wzrost tego wynagrodzenia, przy czym:

a) na dzień 1 lipca 2017 r. wynagrodzenie  zasadnicze  pracownika  wykonującego  zawód medyczny  podwyższa się co najmniej o 10%  kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

b) na dzień 1 lipca 2018 r. wynagrodzenie  zasadnicze  pracownika  wykonującego  zawód medyczny  podwyższa się co najmniej o 20%  kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

c) na dzień 1 lipca 2019 r. wynagrodzenie  zasadnicze  pracownika  wykonującego  zawód medyczny  podwyższa się co najmniej o 20%  kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

d) na dzień 1 lipca 2020 r. wynagrodzenie  zasadnicze  pracownika  wykonującego  zawód medyczny  podwyższa się co najmniej o 20%  kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

e) na dzień 1 lipca 2021 r. wynagrodzenie  zasadnicze  pracownika  wykonującego  zawód medyczny  podwyższa się co najmniej o 20%  kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika.

2.  Pracownikowi  wykonującemu  zawód medyczny w niepełnym wymiarze  czasu  pracy najniższe  wynagrodzenie zasadnicze oblicza się  proporcjonalnie  do  wymiaru  czasu  pracy określonego w ramach stosunku pracy.

3. Ustalony w drodze porozumienia  albo  zarządzenia sposób  podwyższania wynagrodzenia zasadniczego  osoby  zajmującej  stanowisko pielęgniarki  lub  położnej  uwzględnia  wzrost miesięcznego  wynagrodzenia danej pielęgniarki albo położnej  dokonany  na  podstawie przepisów  wydanych na podstawie art. 137 ust.  2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.  o świadczeniach opieki zdrowotnej  finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, z  późn. zm.1)).

4. Od dnia 1 stycznia 2022 r. wynagrodzenie  zasadnicze  pracownika  wykonującego  zawód medyczny  nie może być niższe  niż  najniższe  wynagrodzenie  zasadnicze ustalone w sposób określony w ust. 1 na  dzień  31  grudnia  2021 r. Art. 4. Kontrolę wykonywania przepisów  art.  3  przeprowadza: 

1)  podmiot  tworzący w rozumieniu art.  2 ust.  1  pkt  6  ustawy  z  dnia  15  kwietnia  2011  r. o  działalności  leczniczej  na  zasadach  określonych w tej  ustawie;

2) Państwowa Inspekcja Pracy  na zasadach określonych w ustawie z  dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2017 r.  poz. 786 i 962).

Art. 5. W porozumieniu albo zarządzeniu  określa  się  również  zasady  podwyższania wynagrodzenia osoby  zatrudnionej w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, niewykonującej zawodu medycznego, tak  aby wynagrodzenie to odpowiadało  w szczególności  rodzajowi  wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym  przy  jej wykonywaniu,  a także uwzględniało ilość i jakość  świadczonej  pracy.  Przepisy  art.  4 stosuje się odpowiednio.

Art. 6. 1. W latach 2017–2027 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy z tytułu wzrostu kosztów związanych ze specjalizacją oraz realizacją staży podyplomowych lekarzy  i  lekarzy  dentystów  wynosi  5 028 159 tys. zł, przy czym w kolejnych latach wyniesie maksymalnie:

1) 2017 r. – 0 zł;

2) 2018 r. – 64 086 tys. zł;

3) 2019 r. – 102 457 tys. zł;

4) 2020 r. – 195 666 tys. zł;

5) 2021 r. – 302 924 tys. zł;

6) 2022 r. – 727 171 tys. zł;

7) 2023 r. – 727 171 tys. zł;

8) 2024 r. – 727 171 tys. zł;

9) 2025 r. – 727 171 tys. zł;

10) 2026 r. – 727 171 tys. zł;

11) 2027 r. – 727 171 tys. zł.

2. Liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy i lekarzy dentystów  w poszczególnych dziedzinach medycyny w trybie rezydentury ustala  się  na  dany  rok,  uwzględniając  limit wydatków określony w ust. 1  pomniejszony o wysokość środków  budżetowych przeznaczonych  na  sfinansowanie  kosztów  związanych  z  realizacją  obowiązkowych staży  podyplomowych  lekarzy  i  lekarzy  dentystów.

3. Organem właściwym do monitorowania  wykorzystania  limitu  wydatków, o których mowa w ust. 1,  oraz wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest  minister właściwy do spraw zdrowia.

Art. 7. Do dnia 31 grudnia 2019 r.  najniższe wynagrodzenie zasadnicze  ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku  do ustawy i kwoty 3900 zł brutto. Czytaj dalej...


Czytaj więcej artykułów z Ogólnopolskiej Gazety Pielęgniarek i Położnych