Ukrainkom i Białorusinkom sfinansujemy studia pomostowe... a polskie bezrobotne pielęgniarki do DPS

Ogólnopolski miesięcznik branżowy pielęgniarek i położnych pielegniarki.info.pl - nakład 30 tysięcy egzemplarzy.


Stanowisko Rady Kierowników Wojewódzkich Podmiotów Leczniczych z dnia 18 kwietnia 2017 roku w sprawie potrzeby uruchomienia formuły naboru do pracy w Polsce kadry pielęgniarek ze Wschodu
 

Jednym z zasadniczych elementów systemu opieki zdrowotnej są jego pracownicy. Istotna jest zarówno liczba osób uprawnionych do wykonywania zawodu, jak i liczba osób faktycznie pracujących w ochronie zdrowia oraz ich kwalifikacje. Rada Kierowników Wojewódzkich Podmiotów Leczniczych w Małopolsce zwraca szczególną uwagę na trudną sytuację w grupie zawodowej pielęgniarek i położnych, których niedobór może uniemożliwiać rozwój opieki zdrowotnej w Polsce.

Statystyki dotyczące liczby pielęgniarek w Polsce są niepokojące. Zagrożeniem dla właściwego funkcjonowania systemu ochrony zdrowia może stać się stale zwiększający się deficyt pielęgniarek i położnych oraz ich wiek. Jak wskazują dane, wśród 16 wybranych krajów europejskich Polska znajduje się na ostatnim miejscu pod względem liczby pielęgniarek przypadających na 1 tys. mieszkańców. Wskaźnik ten dla Polski wynosi 5,4, podczas gdy w Wielkiej Brytanii jest równy 9,1, w Czechach - 8, w Niemczech - 11,3, a w Szwecji - 11. Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych alarmuje, że według prognoz w 2025 roku liczba pielęgniarek w Polsce jeszcze się zmniejszy, a wskaźnik wyniesie 4,35 pielęgniarek na 1 tys. mieszkańców.

W całej Polsce sukcesywnie od 2009 roku obserwuje się wzrost średniej wieku pielęgniarek uprawnionych do wykonywania zawodu. W roku 2014 średnia ta wynosiła 48 lat. Największa liczba pielęgniarek plasuje się w przedziałach wiekowych 35-44 oraz 45-54. W porównaniu do najmłodszej grupy wiekowej (21-25 lat) prawie pięciokrotnie większy odsetek stanowią pielęgniarki w wieku powyżej 65 roku życia. Jak wskazuje Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych, świadczy to o braku prostej zastępowalności pokoleniowej. Problemem zatem może stać się pozyskanie młodego personelu, który zastąpi liczną grupę pielęgniarek, jaka przejdzie na emeryturę. Powyższe dane mogą świadczyć także o niewielkim zainteresowaniu młodych osób pracą w tym zawodzie.

Biorąc pod uwagę powyższe, Rada Kierowników Wojewódzkich Podmiotów Leczniczych (WPL) w Małopolsce wnioskuje do Ministra Zdrowia o wdrożenie ogólnokrajowego programu pozyskiwania do pracy w Polsce personelu pielęgniarskiego z Europy Wschodniej, głównie z Ukrainy i Białorusi. Przy obecnych uwarunkowaniach prawnych pielęgniarki ze Wschodu nie mają możliwości podjęcia pracy w Polsce, ponieważ kraje te nie należą do państw członkowskich Unii Europejskiej, a ich system kształcenia w zawodzie pielęgniarki nie spełnia wymogów unijnych, które umożliwiają wydanie prawa wykonywania zawodu na terenie Polski. Obywatele tych państw są cudzoziemcami w rozumieniu Ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2016 r. poz. 1990). Art. 35 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodzie pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1251 z późn. zm.) określa warunki, jakie muszą spełnić cudzoziemcy, aby mogło im być przyznane prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej. W związku z niedoborem pielęgniarek w Polsce wskazane jest podjęcie działań, które zachęciłyby ww. pielęgniarki do uzupełnienia wykształcenia w naszym kraju.

Zasadne byłoby:

- wdrożenie aktów prawnych pozwalających na zatrudnienie pielęgniarek z Ukrainy i Białorusi na stanowisku np. asystentki pielęgniarki,

- uzyskanie zatrudnienia w wybranym szpitalu w Polsce powinno być warunkiem ubiegania się o podjęcie studiów uzupełniających (pomostowych), zgodnych z wymogami programowymi dla zawodu pielęgniarki w Unii Europejskiej,

- koszt studiów uzupełniających powinno pokryć państwo polskie (stypendium fundowane) pod warunkiem podpisania przez studentkę (zatrudnioną w szpitalu na stanowisku asystentki pielęgniarki) zobowiązania do przepracowania w placówce przynajmniej pięciu lat po ukończeniu nauki (lub jednostka biorąca udział w szkoleniu powinna  utworzyć fundusz stypendialny),

- podmiot leczniczy, z którym kandydatka podpisze umowę lojalnościową, powinien zapewnić studentce możliwość odbycia praktyk i zajęć praktycznych na jej terenie.

Wyżej wskazane działania nie są możliwe do realizacji na poziomie regionalnym, wymagają odpowiednich rozwiązań systemowych: organizacyjnych, legislacyjnych oraz zapewnienia właściwych środków finansowych. Ponadto opracowanie skutecznego programu wydaje się być możliwe jedynie przy zaangażowaniu i współpracy takich instytucji, jak Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Mając na uwadze także uregulowania prawne dla cudzoziemców ubiegających się o przyznanie prawa wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej (Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 października 2016 r. w sprawie stażu adaptacyjnego dla cudzoziemców ubiegających się o przyznanie prawa wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej - Dz.U. z 2016 r. poz. 1792), uzasadnione byłoby również skoordynowanie działań:

- podmiotów leczniczych, które zamierzają zatrudnić pielęgniarki z Ukrainy lub Białorusi w swoich placówkach (np. poprzez uzyskanie od nich wstępnego zapotrzebowania i informacji o specjalizacjach wymaganych od pielęgniarek),

-podmiotów, które mogą przeprowadzić staże specjalizacyjne pielęgniarek lub położnych, z wykazem zakresu i rodzaju tych staży,

- okręgowych rad pielęgniarek i położnych w określeniu zakresu możliwego przyznawania prawa wykonywania zawodu na czas określony na terenie objętym właściwością tych okręgowych rad.

Po uzyskaniu od wymienionych wyżej podmiotów informacji dotyczących pielęgniarek z Ukrainy lub Białorusi chcących podjąć pracę w Polsce minister zdrowia mógłby - w porozumieniu z ministrem spraw zagranicznych - podjąć działania w celu stworzenia podmiotu, do którego napływałyby aplikacje o zatrudnienie pielęgniarek/położnych z Ukrainy lub Białorusi, zarówno ze strony zainteresowanych pielęgniarek/położnych, jak i podmiotów leczniczych zamierzających zatrudnić tę kadrę. Mając na uwadze znaczenie podniesionego zagadnienia, Rada Kierowników Wojewódzkich Podmiotów Leczniczych w Małopolsce wnioskuje do Ministra Zdrowia o wypracowanie formuły naboru do pracy w Polsce kadry pielęgniarek i położnych ze Wschodu, które zasilą nasze szpitale.  
Zachowano oryginalną pisownię

 

...a polskie bezrobotne pielęgniarki do DPS

 

 Warszawa, dnia 10.04.2017 r.

Minister   Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Elżbieta Rafalska

Panie i Panowie                                      

Starostowie Powiatów                             

Dyrektorzy Powiatowych Urzędów Pracy

Dyretorzy Domów Pomocy Społecznej

Szanowni Państwo,

w ślad za pismem z dnia 13 lipca 2016 r. (DRP.I.40014.11.2016.HR), w którym zwróciłam się do Państwa z prośbą o niesienie pomocy bezrobotnym pielęgniarkom poprzez obejmowanie ich działaniami mającymi na celu pomoc w podjęciu zatrudnienia lub uzyskaniu nowych kwalifikacji zwiększających ich szanse na rynku pracy, pragnęserdecznie podziękować za dotychczasowe działania ułatwiające bezrobotnym pielęgniarkom odnalezienie swojego miejsca na rynku pracy.  Czytaj dalej...