To wnioski z raportu zespołu ministerialnego w zakresie oceny kompetencji pielęgniarek.
Poniżej przedstawiamy wyciąg z opracowania dokonanego przez zespół ministerialny w zakresie przeglądu „uprawnień grupy zawodowej pielęgniarek”. To ciekawy dokument, bowiem wskazuje na „stopień wykorzystania” już obecnie nadanych pielęgniarkom uprawnień/kompetencji.
Warto po lekturze poniższego materiału zadać sobie pytanie: po co rozszerzać uprawnienia pielęgniarkom, skoro nie są zainteresowane korzystaniem z już nadanych? Czy to nie świadczy o przeroście formy nad treścią w zakresie radosnego podejścia do kwestii kompetencji pielęgniarek? Przecież wiadomo, że wszystkie pielęgniarki na danym oddziale szpitalnym wykonują te same zadania w ramach tych samych kompetencji. Tego nie da się zmienić z dnia na dzień poprzez wydanie aktu prawnego. Miną dekady, zanim to się zmieni i będzie miało rzeczywiste odbicie w realiach wykonywania zawodu pielęgniarki.
5. Ocena i monitorowanie poziomu znieczulenia pacjenta oraz poziomu zwiotczenia w trakcie znieczulenia ogólnego
Podstawa prawna:
Art. 6 pkt 5 Ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej – Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych udzielanych przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego.
Osoba posiadająca uprawnienia i w jakich sytuacjach je nabywa:
– pielęgniarka z kursem kwalifikacyjnym w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki lub specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki
Nieokreślone w przepisach zakresy świadczeń – rekomendowane: – leczenie szpitalne
Stopień wykorzystania uprawnienia: Uprawnienie wykorzystywane w nie wielkim zakresie.
6. Doraźna modyfikacja dawki leczniczej produktu lecznicze go przeciwbólowego i produktów leczniczych stosowanych w celu łagodzenia bólu u osób objętych opieką paliatywną
Podstawa prawna:
Art. 6 pkt 5 Ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej – Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych udzielanych przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego.
Osoba posiadająca uprawnienia i w jakich sytuacjach je nabywa:
– pielęgniarka po kursie specjalistycznym lub kursie kwalifikacyjnym lub po siadająca tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa, jeżeli program kursu lub specjalizacji obejmował treści kształcenia z tego zakresu
Nieokreślone w przepisach zakresy świadczeń – rekomendowane:
– opieka paliatywna.
Stopień wykorzystania uprawnienia: Uprawnienie wykorzystywane w niewielkim zakresie.
7. Porada pielęgniarska w AOS: – porada pielęgniarska w zakresie chirurgii ogólnej
– porada pielęgniarska w zakresie diabetologii
– porada pielęgniarska w zakresie kardiologii
Podstawa prawna:
Załącznik nr 1a do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 357, z późn. zm.).
Osoba posiadająca uprawnienia i w jakich sytuacjach je nabywa:
– magister pielęgniarstwa lub specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa i z ukończonym kursem specjalistycznym w zakresie ordynowania leków i wypisywania recept dla pielęgniarek i położnych lub – magister pielęgniarstwa lub specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa, który w ramach kształcenia zawodowego lub w ramach szkolenia specjalizacyjnego nabył wiedzę objętą kursem, o którym mowa w pkt 1
Stopień wykorzystania uprawnienia: Uprawnienie wykorzystywane w nie wielkim zakresie.
źródło: raport końcowy zespołu ministerialnego
