Kolejna kontrowersja w projekcie nowej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej.
Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych w uwagach do projektu nowej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej zauważa:
„Strona Związkowa, zgłasza zastrzeżenia do projektowanego art. 93 ust. 1 pkt 3 w zakresie, w jakim przepis ten uzależnia możliwość przystąpienia do specjalizacji od udzielania przez pielęgniarkę lub położną świadczeń zdrowotnych co najmniej przez 2 lata w dziedzinie zgodnej z dziedziną specjalizacji.
W ocenie Strony związkowej wymóg ten w przedmiocie, w jakim odnosi się do dziedziny specjalizacji” należy ocenić jako nadmiernie ograniczający dostęp pielęgniarek i położnych do kształcenia specjalizacyjnego.
Zdaniem Organizacji Związkowej niezasadne jest wymaganie, aby doświadczenie to zostało zdobyte w dziedzinie zgodnej z dziedziną specjalizacji. Tego rodzaju rozwiązanie prowadzi do wprowadzenia dodatkowej bariery dostępu do specjalizacji.
Należy podkreślić, że możliwość zdobycia doświadczenia w określonej dziedzinie bardzo często zależy od czynników organizacyjnych po stronie podmiotu leczniczego, czyli kwestii niezależnych od samych zainteresowanych. Pielęgniarka lub położna może nie mieć realnego wpływu na to, w jakiej komórce organizacyjnej zostanie zatrudniona, do jakiego oddziału zostanie skierowana, jakie świadczenia będą realizowane w danym podmiocie.
Uzależnianie dostępu do specjalizacji od takich okoliczności może prowadzić do nieuzasadnionego ograniczania rozwoju zawodowego.
Projektowana regulacja może również utrwalać istniejące bariery organizacyjne. Pielęgniarka lub położna, która chciałaby zmienić obszar swojej aktywności zawodowej i uzyskać kwalifikacje w innej dziedzinie, mogłaby zostać pozbawiona takiej możliwości wyłącznie dlatego, że wcześniej nie wykonywała świadczeń zdrowotnych w tej konkretnej dziedzinie. (…)
źródło: ozzpip.pl
