Skutki proponowanego rozwiązania mogą doprowadzić do skokowego pogłębienia kryzysu kadrowego w pielęgniarstwie w poszczególnych szpitalach.

Na obecnym posiedzeniu Sejmu, w ramach drugiego czytania projektu ustawy, która ma wprowadzić nowe zasady zatrudniania pielęgniarek, posłowie nie tylko z opozycji ale także z koalicji rządzącej wytykali liczne mankamenty rozwiązań legislacyjnych w obszarze polityki kadrowej w ochronie zdrowia.

Pielęgniarki staną się niewolnikami widzi mi się pana i władcy – prezesa czy dyrektora szpitala. Argumentację w tym zakresie w kontekście tylko części aspektów proponowanych zapisów legislacyjnych przedstawiliśmy w kilku artykułach np. Pielęgniarki – procedura uzyskiwania zgody na zatrudnienie w kolejnym szpitalu(3).

Natomiast w artykule pt. Przychodzi pielęgniarka po zgodę na pracę w kolejnym szpitalu z dnia 22 października 2026 roku opisaliśmy przykładowe traktowanie pielęgniarek, pod rządami nowej ustawy.

Jeszcze należy podkreślić, że ustawa wprowadza obostrzenia w zakresie zatrudniania pielęgniarek i położnych zatrudnionych w szpitalach i tzw. przychodniach przyszpitalnych. Zatem pielęgniarka pracująca w szpitalu nie będzie musiała występować o zgodę do dyrektora czy prezesa o zatrudnienie w innym podmiocie leczniczym, który nie będzie wykonywał świadczeń zdrowotnych w zakresie lecznictwo szpitalne czy AOS. Gołym okiem widać, że taki sposób traktowania jednej z grup pielęgniarek i położnych jest co najmniej kontrowersyjny a być może bezprawny. Cel jaki przyświeca ustawodawcy w zakresie wdrożenia omawianej regulacji to chęć „związania” pielęgniarek z podmiotami leczniczymi, jakimi są szpitale.

Jaki wpływ forsowane regulacje prawne będa miały na sytuację kadrową w pielęgniarstwie nie trudno sobie wyobrazić. Być może pewne szpitale zostaną postawione pod ścianą z powodu gwałtownego zmniejszenia liczby dostępnych do pracy pielęgniarek. Ale o tym w kolejnym artykule na pielegniarki.info.pl.

Natomiast poniżej cytujemy uzasadnienie do poprawki zgłoszonej do omawianej ustawy, która likwiduje instytucję uzyskiwania zgody przez pielęgniarki szpitalne na pracę w innym szpitalu. Autorem poprawki z dnia 20 października 2026 roku oraz niżej cytowanego uzasadnienia do niej jest Klub PSL-TD.

Uzasadnienie

Celem poprawki jest wyeliminowanie nadmiernych ograniczeń dotyczących zatrudniania osób wykonujących zawody medyczne oraz zapewnienie podmiotom leczniczym większej elastyczności w organizacji pracy i zabezpieczaniu świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Proponowane skreślenie przepisów ma na celu ograniczenie nadmiernej ingerencji ustawodawcy w stosunki pomiędzy osobami wykonującymi zawody medyczne a podmiotami leczniczymi. Wprowadzanie dodatkowych wymogów dotyczących podejmowania zatrudnienia, uzyskiwania zgód oraz organizacji pracy może prowadzić do zwiększenia obciążeń administracyjnych, ograniczenia mobilności zawodowej personelu medycznego oraz utrudnienia sprawnego funkcjonowania placówek ochrony zdrowia.

Szczególne zastrzeżenia budzi uzależnianie możliwości podejmowania dodatkowego zatrudnienia od zgody kierownika podmiotu leczniczego.

Rozwiązanie takie może prowadzić do nieuzasadnionego ograniczenia swobody wykonywania zawodu i podejmowania pracy, a także do powstawania dodatkowych barier w dostępie do wykwalifikowanego personelu medycznego.

Należy podkreślić, że polski system ochrony zdrowia mierzy się z istotnymi niedoborami kadrowymi, szczególnie w mniejszych miejscowościach i szpitalach powiatowych. W tych warunkach możliwość wykonywania pracy przez personel medyczny w więcej niż jednej placówce ma istotne znaczenie dla zapewnienia ciągłości udzielania świadczeń zdrowotnych.

Wprowadzanie dodatkowych ograniczeń może pogłębić istniejące problemy kadrowe, utrudnić obsadę dyżurów medycznych oraz negatywnie wpłynąć na dostępność świadczeń dla pacjentów.

Organizacja zatrudnienia powinna uwzględniać rzeczywiste potrzeby poszczególnych podmiotów leczniczych, specyfikę udzielanych świadczeń oraz lokalną sytuację kadrową.

Nadmiernie szczegółowe regulowanie tych kwestii na poziomie ustawowym może ograniczać zdolność placówek do szybkiego reagowania na zmieniające się potrzeby zdrowotne pacjentów.

Proponowana poprawka służy zachowaniu właściwej równowagi pomiędzy potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i ciągłości świadczeń zdrowotnych a poszanowaniem swobody zatrudnienia oraz autonomii organizacyjnej podmiotów leczniczych.

źródło: sejm.gov.pl