Zobacz zmiany wprowadzone w ustawie oraz weź udział w sondzie: Jak oceniasz uzależnienie, podjęcia pracy przez pielęgniarki i położne w kolejnym szpitalu, od zgody prezesa czy dyrektora?

Sejm wprowadził w ustawie dotyczącej między innymi nowych zasad zatrudniania pielęgniarek i położnych dwie poprawki.

Pierwotnie w ustawie był zapis:

„Do wypowiedzenia umowy o pracę oraz do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy dokonywanych w związku z dostosowywaniem stosunków pracy do wymogów określonych w art. 132aa i art. 132ab nie stosuje się przepisów art. 38, art. 39 i art. 41 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy oraz przepisów szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę”.

Powyższy zapis deptał prawa pracownicze w zakresie ochrony przedemerytalnej, ochrony w czasie urlopu i usprawiedliwionej nieobecności oraz obowiązku konsultacji wypowiedzeń z pracy ze związkami zawodowymi.

Autorzy poprawki wnioskowali o skreślenie powyższego zapisu. Argumentacja: „Poprawka ma na celu skreślenie przepisu wyłączającego stosowanie art. 38, art. 39 i art. 41 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy oraz przepisów szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę w przypadku wypowiedzenia umowy o pracę w związku z dostosowywaniem stosunków pracy do wymogów określonych w art. 132aa i art. 132ab. Wydaje się, że projektowany ust. 8 w art. 4 jest zbyt daleko idący, poza tym i tak dotyczy wąskiej grupy pracowników. Skreślenie tego przepisu nie spowoduje negatywnych skutków dla istoty projektowanych regulacji”.

Sejm przyjął poprawkę. Głosowało 432 posłów. 404 – za poprawką, 9 – przeciw, 19 się wstrzymało.

Wobec powyższego zapis łamiący prawa pracownicze zawarte w art. 38, art. 39 i art. 41 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, został usunięty z ustawy.

Niestety sejm nie dokonał zmian w ustawie, które mogły doprowadzić do usunięcia zapisów wprowadzających specyficzną formę niewolnictwa pielęgniarek i położnych, w kontekście zasad zatrudniania. O tym pisaliśmy w artykule pt. Przychodzi pielęgniarka po zgodę na pracę w kolejnym szpitalu.

Kolejna poprawka dotyczyła…

W art. 1 pkt 24 w dodawanym art. 132aa ust. 11 nadać brzmienie:

,,11. W przypadku złożenia wniosku o zgodę, o której mowa w ust. 9, przez osobę, o której mowa w ust. 8, kierownik podmiotu leczniczego będącego zatrudniającym ją świadczeniodawcą:

1) gdy jest to uzasadnione niezaspokojonymi potrzebami kadrowymi podmiotu leczniczego w zakresie udzielania świadczeń, o których mowa w ust. 6, składa tej osobie ofertę zwiększenia wymiaru zatrudnienia do co najmniej połowy pełnego wymiaru czasu, a w przypadku:

a) przyjęcia nowych warunków zatrudnienia i podtrzymania wniosku o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 9 – wyraża zgodę, albo

b) odmowy przyjęcia nowych warunków zatrudnienia i podtrzymania zamiaru zatrudnienia przez kolejnego świadczeniodawcę, o którym mowa w ust. 9 – odmawia wyrażenia zgody i wypowiada umowę o pracę lub inną umowę, na podstawie której powstał stosunek inny niż stosunek pracy, lub podejmuje działania niezbędne do zakończenia zatrudnienia powstałego na podstawie innego aktu;

2) gdy zwiększenie wymiaru zatrudnienia nie jest uzasadnione – odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 9.”.

Wnioskodawcy argumentowali, że poprawka: „polega na dookreśleniu obowiązków kierownika podmiotu leczniczego będącego świadczeniodawcą zatrudniającym lekarza, pielęgniarkę, położną, fizjoterapeutę lub ratownika medycznego do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnej opieki specjalistycznej realizowanych w zakładzie leczniczym świadczeniodawcy, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego, w wymiarze czasu zatrudnienia mniejszym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy (art. 132aa ust 8).

W przypadku złożenia przez osobę wykonująca jedne z wyżej wskazanych zawodów medycznych wniosku o wyrażenie zgody na zatrudnienie u innego świadczeniodawcy (art. 132aa ust. 9) kierownik podmiotu leczniczego będzie uprawniony do odmowy wyrażenia tej zgody, w przypadku gdy zwiększenie wymiaru czasu zatrudnienia wnioskodawcy do poziomu co najmniej połowy pełnego wymiaru czasu pracy, wymaganego przez art. 132aa ust. 6, nie będzie miało uzasadnienia w niezaspokojonych potrzebach kadrowych podmiotu leczniczego w zakresie udzielania ww. świadczeń zdrowotnych”.

Sejm przyjął poprawkę. Głosowało 438 posłów. 236 – za poprawką, 39 – przeciw, 163 się wstrzymało.

W kontekście powyższego zagadnienia, które było przedmiotem powyższej poprawki można stwierdzić, że poprawka to pudrowanie syfa.

Nadal pielęgniarki zostały sprowadzone do przedmiotu, którego losy będa zależały od widzi mi się pana i władcy – prezesa lub dyrektora. Szczegółowe informacje w omawianym zagadnieniu opublikowaliśmy w artykułach dotyczących procedury uzyskiwania zgody na zatrudnienie w kolejnym szpitalu.