Interpelacja do ministra zdrowia w sprawie możliwości nowelizacji przepisów dotyczących prawa podmiotowego pacjentów do wyboru lekarza, położnej i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej.
Szanowny Panie Ministrze! Jako posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej od początku swojej pracy parlamentarnej spotykamy się bardzo często z osobami reprezentującymi różne środowiska medyczne, a w szczególności z osobami kierującymi różnego rodzaju zakładami opieki zdrowotnej udzielającymi świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Wśród wielu postulatów kierowanych za naszym pośrednictwem do poszczególnych organów państwa jeden z nich dotyczy zmiany przepisów dotyczących prawa podmiotowego pacjentów polegającego, w obecnym stanie prawnym, na możliwości wyboru lekarza, położnej i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej niezależnie od tego, czy osoby te są świadczeniodawcami, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z dnia 27 września 2004 r.), czy też jedynie osobami zatrudnionymi lub wykonującymi zawód lekarza, położnej bądź pielęgniarki u takich świadczeniodawców. Problem akcentowany bardzo mocno przez wielu dyrektorów placówek służby zdrowia, zwłaszcza publicznych, dotyczy niemożności rozliczania listy aktywnej pacjentów, zadeklarowanych do danej jednostki, w sytuacji kiedy osoba realizująca zadania w określonym zakresie podstawowej opieki zdrowotnej w oparciu o zebrane właśnie na nią imienne deklaracje wyboru kończy z różnych powodów swoje zatrudnienie w danej jednostce i powstaje konieczność zatrudnienia innej osoby z odpowiednimi kwalifikacjami do realizacji tego samego pod względem przedmiotowym zakresu działalności. Obowiązujące przepisy nakładają w takiej sytuacji na świadczeniodawcę obowiązek zebrania na tę osobę nowych deklaracji wyboru, co skutkuje tym, że do czasu ich zebrania nie może on, zgodnie z przepisami, ani udzielać tych świadczeń (nie ma deklaracji, a zatem oświadczenia woli pacjenta o wyborze osoby udzielającej określonych świadczeń zdrowotnych), ani je rozliczać (nie może przekazać deklaracji między osobami udzielającymi świadczeń w danym zakresie bez wyrażenia zgody pacjenta). Należy przy tym dodać, że powyższa sytuacja dotyczy jedynie świadczeniodawców udzielających świadczeń w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, natomiast nie dotyczy świadczeniodawców udzielających ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych (art. 29 ustawy). Konieczność zebrania nowych deklaracji wyboru przy każdej zmianie kadrowej wiąże się każdorazowo z dodatkowymi kosztami dla tych jednostek związanymi chociażby z nabyciem odpowiedniej liczby (często są to tysiące) deklaracji. Poza tym częste zbieranie deklaracji wywołuje niepotrzebne napięcia w relacjach z pacjentami, dla których złożenie swojego oświadczenia woli co do wyboru osoby udzielającej świadczeń w danym zakresie podstawowej opieki zdrowotnej nie stanowi korzystania ze swoich uprawnień, a jest przejawem marnowania publicznych środków. Obowiązujące w tej materii przepisy są wręcz niekorzystne dla pacjenta, albowiem w sytuacji, kiedy u danego świadczeniodawcy udziela świadczeń w danym zakresie kilka osób, przypisanie do jednej z nich powoduje, że w razie czasowej jej nieobecności pacjent nie ma uprawnienia do skorzystania ze świadczeń u innej osoby udzielającej tych samych świadczeń u danego świadczeniodawcy.
Wszystkie powyższe argumenty przemawiają za jak najszybszą zmianą obowiązujących przepisów prawnych, a zwłaszcza art. 56 ww. ustawy. Proponujemy, aby zmiana dotyczyła możliwości wyboru przez pacjentów nie lekarza, pielęgniarki lub położnej, ale świadczeniodawcy udzielającego świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, co w sposób zdecydowany przyczyni się do tego, że prawo to stanie się realne do wykonania i uwzględni jednocześnie dynamikę zmian kadrowych, jakie zachodzą w chwili obecnej w polskiej służbie zdrowia. Jakie jest stanowisko Pana Ministra wobec powyższych propozycji?
Z wyrazami szacunku
Posłanki Beata Kempa
i Elżbieta Witek
