Pielęgniarki w USA

Według wyników ankiety opublikowanej przez National Council of State Boards of Nursing około sto tysięcy zarejestrowanych w USA pielęgniarek opuściło miejsce pracy z powodu stresu związanego z pandemią Covid-19. Kolejne 610 388 zarejestrowanych pielęgniarek, które mają ponad 10 lat stażu i średni wiek 57 lat, zadeklarowało, że planuje odejść z pracy do 2027 roku z powodu stresu, wypalenia lub przejścia na emeryturę. Także 189 000 pielęgniarek z 10-letnim lub krótszym doświadczeniem i średnią wieku 36 lat planuje zrezygnować z pracy.

Pielęgniarki a wypalenie zawodowe w Polsce

Pytając pielęgniarki i położne, czy doświadczyły lub doświadczają wypalenia zawodowego niestety bardzo wiele z nich przyznało, że borykają lub borykały się z tym problemem. Poniżej przedstawiamy kilka wybranych komentarzy.

• Nie wiem czy to jest wypalenie zawodowe, ale coraz mniej chętnie idę na dyżur. W drodze do pracy już myślę czy dziś znowu coś nowego będzie wprowadzone do dokumentacji, czy znów przyniesie oddziałowa nowe procedury, z którymi masz się zapoznać i od razu wprowadzić w życie. Coraz mniej czasu zostaje dla pacjenta, a coraz więcej papierologii. Doskonale wiem, że te papiery są ważne w tych dziwnych czasach, w których pacjent może cię znieważyć, oskarżyć, a ty nie możesz się bronić bo nawet rząd zaostrzył drastycznie kary za błąd. Bardzo lubię moją pracę, mój oddział. Cieszę się jak pacjent przywieziony do mnie na wózku leżącym wychodzi do domu o kulach albo przystosowany do samodzielnego wózka. Ale nie ma czasu żeby cieszyć się tymi postępami razem z chorym. Bo czekają papiery i to dwie wersje – papier i komputer.
  
• 37 lat w dyżurach / położna / plus dodatkowa praca. Wypalenie zawodowe po 30 latach pracy! Zawód piękny, ale zabrakło mi sił na więcej! Marzył mi się urlop zdrowotny, taki jak mają nauczyciele, a tu trudno nawet o wypoczynkowy (mało personelu). Wybawieniem są emerytury pomostowe. Ja akurat miałam to szczęście, że mogłam skorzystać. Walczmy o nie dla wszystkich pielęgniarek i położnych pracujących na dyżurach. Praca w nocy wyczerpująca, powodująca wiele chorób.
  
• U mnie nie ma wypalenia zawodowego. Tylko jestem sfrustrowana zarobkami i mobbingiem współpracowników zamiast nas wspierać, szanować i wzajemnie sobie pomagać to jest odwrotnie, wymagania od innych tylko nie od siebie, to już nie jest moja bajka, to nie mój świat. Zostało mi 3 lata pracy i powiem – dość wyzysku, przykre, ale prawdziwe. Już chyba w każdym szpitalu jest tak, że źle traktuje się personel pielęgniarski i salowych i nie dostrzegają tego, że jest nas już coraz mniej tylko zaprzęgają do kieratu.

źródło: pielegniarki.info.pl; pulsmedycyny.pl