„Wycierać sobie gębę” to potoczny frazeologizm oznaczający mówienie o kimś w celu osiągnięcia korzyści. Tym razem posłanka wyciera sobie gębę pielęgniarkami. 

Kolejny przykład na instrumentalne wykorzystywanie pielęgniarek do bieżącej walki politycznej. Otóż posłanka PiS w trosce o grupę zawodową pielęgniarek i położnych wykazuje się troską poprzez napisanie interpelacji poselskiej. Czego dotyczy owa interpelacja? Braku postępu w pracach sejmowych nad wprowadzeniem w życie ustawy autorstwa pani Krystyny Ptok – przewodniczącej  związku pielęgniarek i położnych. 

Postępowanie pani posłanki jest żenujące. Reprezentuje bowiem formację polityczną, która miała szansę na wprowadzenie w życie  regulacji prawnych, o które tak usilnie teraz zabiega. 

Postępowanie pani poseł poddajemy pod ocenę użytkowników pielegniarki.info.pl. Przedmiotową interpelację cytujemy poniżej. 

Interpelacja nr 14939

do ministra zdrowia

w sprawie przewlekłości prac nad obywatelskim projektem ustawy o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych

Szanowna Pani Minister,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP kieruję do Pani Minister interpelację w sprawie braku postępów legislacyjnych nad obywatelskim projektem ustawy (druk nr 33), dotyczącym zasad wynagradzania pracowników ochrony zdrowia, w szczególności pielęgniarek i położnych.

Obywatelski projekt ustawy, pod którym podpisało się ponad 122 tysiące obywateli, został wniesiony do Sejmu w maju 2023 r. Projekt uzyskał pozytywną opinię podkomisji sejmowej, jednak od wielu miesięcy pozostaje faktycznie „zamrożony”, bez dalszych prac legislacyjnych. Taki stan rzeczy budzi poważne wątpliwości co do realnego poszanowania konstytucyjnej instytucji inicjatywy obywatelskiej oraz zaufania obywateli do państwa.

Brak nowelizacji obowiązujących przepisów skutkuje chaosem płacowym, licznymi sporami interpretacyjnymi oraz lawiną pozwów sądowych składanych przez pielęgniarki i położne wobec pracodawców. Zamiast stabilnych i jasnych regulacji systemowych, pracownicy ochrony zdrowia są zmuszeni dochodzić swoich praw przed sądami pracy, co generuje dodatkowe koszty zarówno dla podmiotów leczniczych, jak i dla budżetu państwa.

Jednocześnie do środowisk zawodowych docierają niepokojące sygnały dotyczące możliwych prób zawieszenia lub „zamrożenia” obowiązujących regulacji płacowych, co mogłoby doprowadzić do eskalacji napięć społecznych, protestów oraz dalszego odpływu kadr medycznych z systemu publicznej ochrony zdrowia. Szczególnie dotkliwe skutki dotknęłyby młode pielęgniarki i położne, dla których brak przewidywalności wynagrodzeń stanowi istotną barierę w pozostaniu w zawodzie.

Mając na uwadze powyższe, zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1. Na jakim etapie znajdują się obecnie prace nad obywatelskim projektem ustawy – druk nr 33 – i jakie są przyczyny wielomiesięcznego braku postępu legislacyjnego?

2. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje nadanie dalszym pracom nad tym projektem priorytetu, adekwatnego do skali poparcia społecznego oraz znaczenia problemu dla systemu ochrony zdrowia?

3. Czy prowadzone są lub były analizy dotyczące ewentualnego zawieszenia lub ograniczenia obowiązujących regulacji płacowych dla pracowników ochrony zdrowia, a jeśli tak – jakie są ich założenia?

4. Jakie działania podejmuje Ministerstwo Zdrowia w celu ograniczenia chaosu prawnego i liczby postępowań sądowych wynikających z niejednoznacznych przepisów dotyczących wynagrodzeń pielęgniarek i położnych?

5. Czy Ministerstwo Zdrowia dostrzega związek pomiędzy brakiem stabilnych regulacji płacowych a pogłębiającym się deficytem kadr pielęgniarskich w Polsce?

Zaniechanie dalszych prac nad projektem popieranym przez tak znaczną liczbę obywateli należy uznać za szczególnie niepokojące w kontekście kryzysu kadrowego w ochronie zdrowia oraz pogarszających się warunków pracy pielęgniarek i położnych.

Z wyrazami szacunku
Magdalena Filipek-Sobczak
Poseł na Sejm RP
28  stycznia 2026 roku