Wynagrodzenie, jakie pracodawca może zapłacić pielęgniarce, jeśli będzie wymagał wykształcenia wyższego magisterskiego jest o średnio 2000- 3000 zł wyższe miesięcznie niż gdyby wymagał niższego wykształcenia.
Redakcja Ogólnopolskiego Portalu publikuje kolejny fragment orzeczenia sądu z lutego 2025 r. dotyczący skutków polityki płacowej podmiotów leczniczych wobec personelu pielęgniarskiego.
(…) Warto wskazać, że pielęgniarki i położne zakwalifikowane do grupy 5 i 6 składają masowo pozwy do sądów pracy, uważając, że doszło do ich nierównego traktowania w zakresie wynagradzania za jednakową pracę lub pracę jednakowej wartości (art. art. 18 3c kp). Warto zaznaczyć, że w lecznictwie zamkniętym praca pielęgniarek i położnych o różnym wykształceniu jest w zasadzie taka sama: wykorzystują te same uprawnienia wynikające z posiadania prawa do wykonywania zawodu, wykonują te same czynności, mają taką samą ilość pracy. Wynagrodzenie, jakie pracodawca może zapłacić, jeśli będzie wymagał wykształcenia wyższego magisterskiego jest natomiast o średnio 2000- 3000 zł wyższe miesięcznie niż gdyby wymagał niższego wykształcenia. Taka rozbieżność wydaje się nie być uzasadniona, jeśli porównuje się wartość wykształcenia akademickiego z rzeczywistą wiedzą danego pracownika przydatną na danym stanowisku (która wynika z samokształcenia, kursów, specjalizacji itp.) oraz jego doświadczenie zawodowe.
Wskazać należy, że wynagrodzenie zasadnicze pracowników podmiotów leczniczych powinno uwzględniać nie tylko poziom formalnych kwalifikacji, ale także rzeczywisty zakres wykonywanych obowiązków. W niniejszej sprawie pozwany wykazał, że zakres czynności realizowanych przez powódki nie odbiega od obowiązków pielęgniarek zaliczonych do grupy zawodowej nr 5. Wobec tego przyznanie powódkom wynagrodzenia znacząco przewyższającego place pozostałych pielęgniarek zatrudnionych na tożsamych stanowiskach mogłoby prowadzić do nierówności w zakresie kształtowania polityki wynagrodzeń.
Nie można również pominąć, że art. 78 kp oraz art. 18 3c kp wprost wskazują na obowiązek zapewnienia jednakowego wynagrodzenia za pracę o jednakowej wartości. Pozwany wykazał, że pielęgniarki przypisane do 5 grupy zawodowej posiadają porównywalne doświadczenie zawodowe, ponoszą podobną odpowiedzialność i wykonują obowiązki o takim samym charakterze jak powódki. Oczywiście najbardziej pożądanym rozwiązaniem byłoby płacenie pielęgniarkom z grupy 5 takiego samego wynagrodzenia jakie otrzymują pielęgniarki z grupy 2, ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych tego nie zabrania. Określa ona albowiem minimalne wynagrodzenie pielęgniarek, a nie maksymalne. Jak wynika ze stanowiska pozwanego nie jest on w stanie zapewnić wszystkim zatrudnionym pielęgniarkom wynagrodzenia odpowiadającego grupie 2, albowiem nie posiada na to pieniędzy, środki pochodzące z NFZ nie są wystarczające. (…)
źródło: orzeczenia.ms.gov.pl
