Uzasadnienie sądu do wyroku to kapitalny przykład na skutki łamania elementarnych zasad w zakresie bezpieczeństwa epidemiologicznego zmarłej pacjentki.

W piątek w artykule pt. Pielęgniarki – zasady noszenia hybrydy na paznokciach, przedstawiliśmy procedurę dla pielęgniarek w zakresie przygotowania rąk personelu do wykonywania czynności w obszarze opieki nad pacjentami, która została opracowana przez jeden ze szpitali. Warto przeczytać!

Natomiast w sobotę redakcja pielęgniarki.info.pl opublikowała znamienny komentarz jednej z pielęgniarek w artykule pt. Pielęgniarki – zasady noszenia hybrydy na paznokciach.

Poprzednie artykuły w przedmiotowym zagadnieniu są do wglądu w dziale pt. Praktyka zawodowa. 

Poniżej kolejny fragment uzasadnienia do wyroku, który dotyczy konsekwencji dla pacjenta, które wynikały ze sposobu postępowania pielęgniarek z kontaktem centralnym. 

(…)  Na rozwój zakażenia szpitalnego u pacjentki, wywołanego przez drobnoustroje takie jak Enterococcus faecium, Klebsiella pneumoniae ESBL, Klebsiella pneumoniae NDM oraz prawdopodobnie Clostridioides difficile, wpływ miał nieprawidłowy stan epidemiologiczny szpitala pozwanego, odbiegający od optymalnych warunków, czyli takich, które minimalizują ryzyko zakażeń szpitalnych (co nie oznacza całkowitego braku patogenów alarmowych). 

Stwierdzone uchybienia, zaniedbania i niedociągnięcia stanowią błędy organizacyjne, których można było uniknąć przy właściwym nadzorze administracyjnym i epidemiologicznym.

Zidentyfikowano również pośredni związek przyczynowy pomiędzy opisanym, złożonym stanem epidemiologicznym placówki oraz sporadycznym niewypełnianiem przez personel oddziału obowiązków wynikających z procedur szpitalnych, a skutkiem w postaci zakażenia zmarłej pacjentki, rozwoju posocznicy (sepsy) i jej śmierci.

W niniejszej sprawie została sporządzona opinia przez biegłego sądowego z zakresu chorób zakaźnych. Dokument ten powstał na podstawie analizy akt sprawy oraz zawartej w nich dokumentacji medycznej. Pozwany zakwestionował treść opinii, co pociągnęło za sobą potrzebę przeprowadzenia przesłuchania biegłego podczas rozprawy. W trakcie przesłuchania biegły szczegółowo odniósł się do pytań zadanych przez Sąd oraz strony, obszernie uzupełniając swoją wcześniejszą opinię. Zdaniem Sądu, przedstawiona opinia zarówno pisemna jak i ustna jest opinią klarowną, wyczerpującą i znajdującą pełne oparcie w pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Wnioski w niej zawarte są spójne, logiczne oraz w pełni przekonywające. W tych też warunkach wzmiankowana opinia stanowi w pełni miarodajne i procesowo przydatne źródło wiedzy specjalistycznej co do przyczyn śmierci matki powoda.

Pozwany szpital konsekwentnie kwestionowała swoją odpowiedzialność za stan zdrowia pacjentki. 

Szpital wskazał, że zdarzenie z dnia 7 marca nie przyczyniło się do zarażenia bakterią Klebsiella pneumoniae MBL(+) NDM.

W ocenie pozwanego szpitala zarażenie bakterią jest okolicznością od niego niezależną i nie wynikało z działań personelu medycznego oraz decyzji organizacyjnych podejmowanych przez szpital. Stanowczo pozwany podnosił, że leczenie było prawidłowe i zgodne z aktualną wiedzą medyczną. Co więcej podkreślił, że zostały w szpitalu zachowane wszystkie procedury związane z reżimem sanitarnym, zachowaniem aseptyki oraz wskazaniami epidemiologicznymi. Wskazał, że obciążenie pacjentki chorobami współistniejącymi wpłynęło na zarażenie jej bakterią New Delhi, pogorszeniem jej stanu zdrowia a ostatecznie doprowadziło do jej zgonu.

Biegły sądowy wskazał „ W dokumentacji brak informacji o pobraniu przed zabiegiem wymazu ze skóry z miejsca zamierzonego wkłucia centralnego. Skóra okolicy pachwiny, uda pacjenta leżącego jest narażona na zanieczyszczenie wydalinami, które mogą przedostawać się na manipulacyjny koniec cewnika i prowadzić do zakażenia łożyska naczyniowego. 

Wybór żyły szyjnej, czy podobojczykowej do założenia wkłucia centralnego zmniejsza ryzyko zanieczyszczenia.

Późniejsze z 11 marca badania wymazów pobranych w OAIT z nosa, odbytu i skóry pacjentki wykazały obecność (kolonizację) bakterii Klebsiella pneumoniae NDM w badanym materiale. Stanowi to niezbity dowód obecności Klebsiella pneumoniae NDM w oddziale chorób wewnętrznych w czasie hospitalizacji pacjentki. Świadczy o niestarannym wykonywaniu obowiązujących w szpitalu procedur i przepisów prawa, które wprowadzono po to, aby zapobiegać zakażeniom szpitalnym, zapewnić pacjentom bezpieczeństwo podczas „udzielania świadczeń zdrowotnych”.

Trzy dni przed 7 marca obserwowano i zapisano „wkłucie przecieka”. Płyn przesiękowy (wysiękowy?) na skórze w miejscu wkłucia, w bezpośredniej styczności z zewnętrzną powierzchnią cewnika naczyniowego był pożywką dla bakterii obecnych na skórze okolicy pachwinowej i udowej lewej.

Otwarte, niezabezpieczone zewnętrzne ujście kranika trójdzielnego leżało na pościeli, która mogła być (najprawdopodobniej była) zabrudzona śladowymi ilościami wydalin pacjentki, naskórkiem, potem, które zawierały izolowane później drobnoustroje. Doszło do kontaminacji niezabezpieczonego, otwartego końca kranika trójdzielnego (trójnika). Drobnoustroje znajdujące się w okolicy dosłownie przyklejały się do ujścia trójnika. Przez zanieczyszczoną końcówkę i niewymieniony kranik trójdzielny (po przepłukaniu roztworem 0,9% NaCl) podawano w dalszym ciągu mieszanki żywieniowe, płyny i leki przez następny dzień, do 8 marca, wprowadzając jednocześnie drobnoustroje poprzez cewnik centralny do łożyska naczyniowego, do krwiobiegu. Na skutek braku reakcji lekarza na zdarzenie i braku decyzji wymiany kranika i ewentualnie cewnika centralnego doszło do rozwoju zakażenia ogólnoustrojowego, sepsy. Nie znajduję innej przyczyny wystąpienia sepsy. (…)

Uwzględniając całokształt sprawy, w tym rozmiar krzywdy psychicznej, Sąd uznał, że adekwatnym zadośćuczynieniem jest kwota 160.000 zł.

Ciąg dalszy nastąpi…

źródło: orzeczenia.ms.gov.pl