Kara zawieszenia PWZ wobec pielęgniarki w praktyce oznacza pozbawienie możliwości wykonywania pracy zgodnej z kwalifikacjami, utratę źródła dochodu, ryzyko destabilizacji sytuacji zawodowej i osobistej”.
(…) Strona związkowa krytycznie ocenia sposób sformułowania treści art. 56 projektowanej ustawy. Zauważyć bowiem należy, że w projekcie użyto sformutłowania, zawiesza”, a nie może zawiesić”. (…)
Dodatkowo, trzeba nadmienić, że wprowadzenie tak restrykcyjnej sankcji w przypadku stwierdzenie niedopełnienia obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego niezależnie od przyczyn, skali uchybienia, długości opóźnienia, dotychczasowej postawy zawodowej pielęgniarki lub położnej oraz realnego wpływu uchybienia na bezpíeczeństwo pacjentów, wydaje się być nadmierne.
Przyczyny niedopełnienia obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego mogą być bardzo różne i nie zawsze zależne od pielęgniarki lub położnej. Mogą wynikać z choroby, urlopów związanych z rodzicielstwem, sytuacji rodzinnej, braku realnej dostępności szkoleń, problemów organizacyjnych po stronie pracodawcy, czy ograniczeń finansowych.
Poza tym nie można tracić z pola widzenia, że realizacja obowiązku ustawicznego rozwoju wymaga w pewnych sytuacjach współpracy z pracodawcą, co oznacza, że nie jest to kwestia pozostająca wyłącznie w gestii danej pielęgniarki lub położnej. Skoro więc wykonanie obowiązku zależy nie tylko od samej pielęgniarki lub położnej, ale również od warunków organizacyjnych tworzonych przez pracodawcę, to niezasadne jest wprowadzanie sankcji w postaci zawieszenia prawa wykonywania zawodu bez badania, czy brak realizacji obowiązku miał charakter zawiniony.
Sankcja zawieszenia prawa wykonywania zawodu jest jedną z najbardziej dolegliwych konsekwencji, jakie mogą dotknąć osobę wykonującą zawód medyczny.
W praktyce oznacza ona pozbawienie możliwości wykonywania pracy zgodnej z kwalifikacjami, utratę źródła dochodu, ryzyko destabilizacji sytuacji zawodowej i osobistej, a także możliwe negatywne skutki dla podmiotów leczniczych, które już obecnie mierzą się z problemami kadrowymi. Dlatego też sięganie po tę instytucję powinno mieć charakter wyjątkowy i być zastrzeżone wyłącznie dla najpoważniejszych naruszeń, zwłaszcza tych stwarzających ryzyko dla bezpieczeństwa zdrowia i życia pacjenta. (…)
źródło: ozzpip.pl
