Minister zdrowia zapowiada ustawowe ustalenie minimalnego wynagrodzenia w ochronie zdrowia, w tym pielęgniarek i położnych. A jak ta kwestia jest uregulowana w innych krajach europejskich?

Projekt ustawy o minimalnym wynagrodzeniu pracowników ochrony zdrowia a wynagrodzenia pielęgniarek i położnych.

       

      

 

 

Kierownictwo ministerstwa zdrowia w dniu 9 stycznia 2017 roku zatwierdziło kolejną wersję projektu ustawy o  sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych. 

W uzasadnieniu do projektu ustawy czytamy:

W krajach Unii Europejskiej można zaobserwować trzy modele regulowania kwestii wynagradzania w sektorze ochrony zdrowia:
1) ogólnokrajowy branżowy akt prawny, w którym ustawodawca ustala miesięczne minimalne stawki wynagrodzenia pracowników ochrony zdrowia;
2) ponadzakładowe układy zbiorowe pracy;
3) modele mieszane łączące w sobie cechy rozwiązań opartych na powszechnie obowiązującym przepisie szczególnym z układami zbiorowymi pracy.

Ad. 1 Jeżeli chodzi o pierwszy z modeli, oparty o ogólnokrajową regulację ustanawiającą płacę minimalną jako modelowe rozwiązanie, można wskazać rozwiązanie zastosowane w Wielkiej Brytanii. W tym przypadku zasady wynagradzania pracowników publicznej służby zdrowia reguluje akt prawny, który określa wysokość rocznej płacy podstawowej dla pracowników służby zdrowia. Przegląd wysokości określonych w ten sposób płac dokonywany jest co do zasady każdego roku. Uregulowanie to stosowane jest również poza publiczną służbą zdrowia - w zdecydowanej większości przypadków jest podstawą polityki płacowej stosowanej przez podmioty prywatne (choć nie jest to obligatoryjne). Pula środków na wynagrodzenia osób zatrudnionych w sektorze publicznej służby zdrowia wydzielana jest z budżetu państwa (finansowana z przychodów podatkowych i składek na powszechne ubezpieczenie zdrowotne). System płac dla pracowników publicznej służby zdrowia obejmuje dziewięć różnych przedziałów wynagrodzeń rocznych, co zezwala na ustandaryzowanie wysokości płac dla pracowników sektora medycznego. Posiadane umiejętności, staż pracy i uprawnienia zawodowe decydują o zakwalifikowaniu do jednego z przedziałów płacowych.

Ad. 2 Przykładem kraju, w którym kwestie wynagrodzeń w sektorze zdrowia regulowane są w drodze układów zbiorowych, jest Holandia. Wynagrodzenia w sektorze ochrony zdrowia negocjowane są tam przez stronę pracodawców i pracowników. Zawarte w ten sposób układy zbiorowe mają zasięg ogólnokrajowy i obejmują wszystkie grupy zawodowe.

Ad. 3 We Francji funkcjonuje model mieszany, w ramach którego wynagrodzenia personelu medycznego oraz personelu pomocniczego są regulowane na szczeblu krajowym. Jednocześnie poziom wynagrodzeń personelu medycznego (oprócz lekarzy) oraz pomocniczego zatrudnionego w klinikach oraz przychodniach prywatnych określony jest w układzie zbiorowym. 

Wybrał: Mariusz Mielcarek 

Zobacz także:

Minister zdrowia podzielił pielęgniarki na 3 grupy. Zobacz jakie to będzie miało konsekwencje finansowe. Różnica pomiędzy grupami od 351 zł do 1 599 zł. Tylko na wynagrodzeniu zasadniczym!

Jaka skala "zapowiadanego wzrostu płac"? Zobacz jakie średnie wynagrodzenie zasadnicze (stan na marzec 2016 roku) mają trzy grupy pielęgniarek. Sprawdź w jakiej wysokości wynagrodzenie zasadnicze dla tych grup, za trzy lata, przewiduje projekt ustawy o wynagrodzeniach w ochronie zdrowia. Wnioski?