Pani przewodnicząca OZZPiP wysłała do organizacji związkowych pismo, które powinno zostać przekazane do poszczególnych pracodawców.

W piśmie tym informowała, że „po raz pierwszy w historii Ministerstwo Zdrowia i AOTMIT zdecydowali, że w 2026 roku środki publiczne dedykowane z NFZ przeznaczone są wyłącznie na wzrost wynagrodzeń osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Jednocześnie MZ i AOTMIT nie rekomenduje podnoszenia wynagrodzeń w umowach kontraktowych i umowach cywilnoprawnych i nie przekaże pracodawcom na ten cel żadnych dodatkowych środków.”

Treść tego pisma uznana została przez środowisko zawodowe pielęgniarek za szokujące. Zadawano sobie pytanie: dlaczego związek zawodowy informuje, że nie przewidziano środków finansowych na wzrost wynagrodzeń pielęgniarek zatrudnionych w oparciu o inne formy zatrudnieni niż umowy o pracę czyli kontrakty i umowy zlecenia? Czemu to miało służyć? Czy służby kadrowe i księgowe wymagały szczególnej informacji w zakresie sprawy, która była powszechnie dostępna dla zainteresowanych stron.

Sprawa jest tak zdumiewająca, że zapytaliśmy przewodniczącą Ptok, jak ma postąpić szpital, w którym pielęgniarki wykonujące zawód na umowach kontraktowych lub umowie zlecenia zażądały wzrostu stawki godzinowej. Pismo wysłaliśmy 24 września. Do tej pory nie dostaliśmy odpowiedzi.

Czyżby pracodawca odmawiający wzrostu wynagrodzenia miał uzasadnić swoją odmowę… treścią pisma pani przewodniczącej Ptok?

Jednakże pismo pani Ptok powinno mieć zupełnie inny wydźwięk. Brakuje w nim stanowiska związku pielęgniarek! Oczywistego stanowiska i postulatu. Powinien być on wyartykułowany w poniższy sposób…

Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych stoi na stanowisku, że wzrost wynagrodzeń od lipca 2026 roku powinien objąć także wynagrodzenie godzinowe pielęgniarek i położne zatrudnionych na umowach kontraktowych i umowie zlecenia. Tak jak to było w poprzednich latach. Podkreślenia wymaga jeszcze jeden aspekt przedmiotowego zagadnienia. Otóż wiele pielęgniarek i położnych zostało przymuszonych do pracy na umowach B2B wbrew własnej woli. Dlatego nie powinny być karane ponownie, tym razem, brakiem wzrostu wynagrodzenia.

Powyższa sytuacja to tylko jeden z przykładów na liczne błędne działania przewodniczącej Ptok i związku pielęgniarek pod jej przywództwem. Pani Krystyna Ptok nie pełni już funkcji przewodniczącej związku… Szkoda, że dwie kadencje sprawowania przez nią roli szefowej związku to stracone szanse na poprawę warunków pracy i płacy pielęgniarek i położnych.