Rząd zmienił zapisy autorstwa MZ. Sejm podtrzymał poprawki rządu. Senat nie ma woli ich zmiany…
Ministerstwo Zdrowia w dniu 24 lipca 2026 roku opublikowało projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Zaproponowane zmiany dotyczyły między innymi sposobu zatrudniania pracowników medycznych, w tym pielęgniarek i położnych. Jednym z elementów zmian było ograniczenie maksymalnego wymiaru czasu pracowników medycznych do „równowartości dwukrotności pełnego wymiaru czasu pracy”.
Ministerstwo Zdrowia w lipcu zaproponowało następujący sposób uregulowania powyższej kwestii:
„Art. 132aa. 1. Osoba wykonująca zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej może być zatrudniona przez świadczeniodawcę, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jedynie w przypadku, gdy jej łączny wymiar czasu pracy, a w przypadku umowy lub innego aktu, na podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek służbowy – jego równoważnika, u wszystkich zatrudniających ją świadczeniodawców nie przekroczy równowartości dwukrotności pełnego wymiaru czasu pracy”.
Redakcja Ogólnopolskiego Portalu Pielęgniarek i Położnych zwracała uwagę, że zapis proponowany przez ministerstwo nie zabraniał pracy na dwóch etatach u świadczeniodawców mających umowę z NFZ plus pracy w podmiotach nie mających statusu świadczeniodawcy np. w domach pomocy społecznej, środowiskowych domach samopomocy, żłobkach oraz w NFZ jako orzecznik. Pomijając sens wprowadzania obostrzeń w zakresie wymiaru czasu zatrudnienia pielęgniarek, taki stan rzeczy tworzył nierówność wobec prawa. Jedne pielęgniarki podlegałyby ograniczeniom w zakresie maksymalnego wymiaru czasu pracy, a inne nie.
Rząd po konsultacjach społecznych w dniu 22 września 2026 roku przyjął projekt ustawy, w którym zapisano:
„Art. 132aa. 1. Osoba wykonująca zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej może być zatrudniona przez świadczeniodawcę, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jedynie w przypadku, gdy jej wymiar czasu zatrudnienia rozumiany jako czas pracy lub w przypadku umowy cywilnoprawnej lub innego aktu, na podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek służbowy – jego równoważnik u wszystkich zatrudniających ją świadczeniodawców, w tym czas pracy poza zakładem leczniczym w ramach praktyki, o której mowa w art. 5 ust. 2 tej ustawy, nie przekroczy łącznie równowartości dwukrotności pełnego wymiaru czasu pracy w miesiącu kalendarzowym”.
Zauważmy zmianę w zapisie projektu ministerialnego przez rząd. Otóż zamknięto możliwość pracy ponad dwa wymiary czasu pracy w ramach praktyki „pracy poza zakładem leczniczym”. Skutek: praca pielęgniarek w domach pomocy społecznej, środowiskowych domach samopomocy, żłobkach oraz w NFZ jako orzecznik będzie wliczana do maksymalnego wymiaru czasu pracy. (…)
Więcej w tej sprawie przeczytasz w artykule „Rząd zamknął furtkę dla pracy pielęgniarek i położnych w wymiarze wyższym niż dwa etaty” w październikowym wydaniu Ogólnopolskiej Gazety Pielęgniarek i Położnych.
