Ministerstwo zdrowia w dniu 24 lipca 2026 roku opublikowało projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Jednym z zasadniczych elementów zmian było ograniczenie maksymalnego wymiaru czasu pracowników medycznych do „równowartości dwukrotności pełnego wymiaru czasu pracy”. Do projektu ustawy autorstwa ministerstwa rząd wprowadził zmiany. Jakie? Bieżące i szczegółowe informacje w zakresie ustalenia maksymalnego wymiaru czasu pracy pielęgniarek i położnych przedstawiamy w dziale pt. Zasady zatrudniania pielęgniarek.

Natomiast w artykule pt. Nieadekwatne sankcje dla pielęgniarek, opisaliśmy zdumiewające pomysły ministerstwa zdrowia w omawianym zagadnieniu. Zapraszamy do lektury.

W przedmiotowej ustawie uregulowano także, że pielęgniarka lub położna musi być związana z podmiotem, który ją zatrudnia umową opiewającą na wymiar pracy jako „równoważnik nie mniej niż połowy wymiaru czasu pracy czyli co najmniej 84 godziny. Od wielu miesięcy przedstawiciele ministerstwa zdrowia zapowiadali „ściślejsze związanie” pielęgniarek z podmiotami, w których wykonują zawód. Teraz widzimy jak to ma wyglądać w praktyce…

Przedmiotowe „związanie” nie ma wynikać np. z powodu przestrzegania norm zatrudniania pielęgniarek, wynagradzania zgodnego z ustawą o wynagradzaniu w podmiotach leczniczych czy dobrych warunków i organizacji pracy, udzielanych urlopów szkoleniowych – tylko przez… administracyjny nakaz!

W jaki sposób uregulowano tę kwestię w projekcie ministerstwa zdrowia? I jakich pielęgniarek i położnych będzie dotyczyć.

„Świadczenia zdrowotne z zakresu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, realizowane w zakładzie leczniczym świadczeniodawcy, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego, są udzielane przez osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej zatrudnioną na podstawie umowy zawartej przez tę osobę ze świadczeniodawcą w wymiarze nie mniejszym niż połowa wymiaru czasu pracy, a w przypadku umowy lub innego aktu, na podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek służbowy – równoważnika nie mniej niż połowy wymiaru czasu pracy”.

Co zdecydował w tym zakresie rząd? Wpisał do projektu przepis w brzmieniu cytowanym poniżej:

„Świadczenia zdrowotne z zakresu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, realizowane w zakładzie leczniczym świadczeniodawcy, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego, są udzielane przez osobę wykonującą zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, fizjoterapeuty lub ratownika medycznego zatrudnioną na podstawie umowy zawartej przez tę osobę ze świadczeniodawcą w wymiarze czasu zatrudnienia nie mniejszym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy.

Wniosek: W projekcie ustawy wpisano regulację, według której pielęgniarki i położne wykonujące zawód w zakresie świadczeń zdrowotnych w ramach leczenia szpitalnego lub ASO (ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego) muszą udzielać tych świadczeń w wymiarze co najmniej 84 godzin miesięcznie.

Podsumujmy: pielęgniarka zatrudniona w dwóch szpitalach, w każdym z nich będzie musiała mieć wymiar pracy, co najmniej w wymiarze 84 godzin. Natomiast to obostrzenie nie będzie dotyczyło podmiotów leczniczych poza lecznictwem szpitalnym (np. POZ, ratownictwo medyczne) czy jednostek niebędących podmiotami leczniczymi np. DPS.

UWAGA! Wymiar 84 godzin dotyczy nie tylko umów o pracę ale także umów kontraktowych oraz zlecenia.

Powyższe obostrzenie będzie miało znaczenie dla praktyki zawodowej w przypadku np. pielęgniarek, które dorabiają sobie kilkoma dyżurami. 84 godziny to 7 dyżurów 12-godzinnych. Czy wprowadzenie przedmiotowego obostrzenia nie jest wylewaniem dziecka z kąpielą w dobie totalnego kryzysu w zakresie liczebności kadry pielęgniarskiej. Czy narzucanie minimalnego wymiaru czasu pracy nie jest łamaniem wolności w zakresie swobody zawierania umów cywilnoprawnych?

Od powyższego obostrzenia będą wyjątki ale o tym w następnym artykule…