Ministr Zdrowia wydał rozporządzenie w sprawie doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych. Formy kształcenia to seminarium (5 godzin) i kurs doskonalący (60 godzin).

Doskonalenie ma być realizowane w trzyletnich okresach rozliczeniowych, zwanych „okresami edukacyjnymi”. W okresie edukacyjnym należy odbyć co najmniej jeden kurs doskonalący i seminarium. Pierwszy okres edukacyjny rozpoczyna się 1.01.2008 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA
z dnia 16 kwietnia 2007 r.
w sprawie doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych


Na podstawie art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410) zarządza się, co następuje:


§ 1.

Rozporządzenie określa:
1)  formy doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych, zwanego dalej „doskonaleniem zawodowym”; 
2)  sposób i zakres doskonalenia zawodowego. 


§ 2.

Doskonalenie zawodowe jest realizowane w następujących pozaszkolnych formach kształcenia:
1)  kursu doskonalącego; 
2)  seminarium. 


§ 3.

1. Kurs doskonalący jest formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 60 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności z zakresu medycyny ratunkowej i organizacji ratownictwa medycznego.
2. Kurs doskonalący jest realizowany według programu nauczania zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia, uwzględniającego zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 7, opracowanego przez zespół ekspertów, legitymujących się doświadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w zakresie medycyny ratunkowej, powołany przez Dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działającego na podstawie odrębnych przepisów.
3. Kurs doskonalący jest prowadzony w formie stacjonarnej lub niestacjonarnej z zakresu wiedzy i umiejętności objętych programem nauczania, o którym mowa w ust. 2.


§ 4.

Seminarium jest formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 5 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności niezbędnych do realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego, realizowaną zgodnie z programem nauczania, uwzględniającym zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 7, opracowanym przez organizatora kształcenia i zatwierdzonym przez konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej właściwego ze względu na siedzibę organizatora kształcenia.


§ 5.

1. Doskonalenie zawodowe realizowane jest w trzyletnich okresach rozliczeniowych, zwanych dalej „okresami edukacyjnymi”.
2. Okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym dysponent jednostki zatrudnił dyspozytora medycznego albo zawarł z nim umowę cywilnoprawną.
3. Dopełnienie przez dyspozytora medycznego obowiązku doskonalenia zawodowego polega na odbyciu w okresie edukacyjnym co najmniej jednego kursu doskonalącego i seminarium z zakresu wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 7.


§ 6.

1. Przebieg doskonalenia zawodowego, w formach określonych w § 2, dokumentuje się w karcie doskonalenia zawodowego, zwanej dalej „kartą doskonalenia”.
2. Karta doskonalenia zawiera:
1)  imię i nazwisko dyspozytora medycznego;  2)  nazwę i pieczątkę dysponenta jednostki; 
3)  datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego; 
4)  informacje dotyczące przebiegu doskonalenia zawodowego: a)  formę kształcenia, 
b)  nazwę i adres organizatora kształcenia; 
c)  czas trwania kształcenia i jego temat; 
d)  podpis organizatora kształcenia. 
 
3. Organizator kształcenia potwierdza w karcie doskonalenia odbyte formy doskonalenia, o których mowa w § 2.
4. Karta doskonalenia z wymaganymi wpisami jest podstawą do jego zaliczenia przez dysponenta jednostki, który zatrudnia dyspozytora medycznego albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną.


§ 7.

Doskonalenie zawodowe dyspozytorów medycznych obejmuje w szczególności następujący zakres:
1)  system ratownictwa medycznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w innych krajach; 
2)  jednostki współpracujące z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym zwanej dalej „ustawą” oraz inne jednostki realizujące zadania z zakresu ratownictwa; 
3)  organizacja systemu powiadamiania; 
4)  zasady i procedury przyjmowania wezwań oraz dysponowania zespołami ratownictwa medycznego; 
5)  wybrane zagadnienia z medycyny ratunkowej niezbędne do realizacji zadań dyspozytora medycznego; 
6)  podstawy prawne i zasady współdziałania z jednostkami współpracującymi z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy oraz innymi jednostkami realizującymi zadania z zakresu ratownictwa, a także służbami porządku publicznego, w tym zadania i zasady działania Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego; 
7)  zasady zbierania wywiadu medycznego, podstawy i algorytmy zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytorów medycznych, system kodowania i kwalifikacji wezwań; 
8)  podstawy odpowiedzialności karnej i cywilnej dyspozytora medycznego; 
9)  zasady komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z osobami z zaburzeniami psychosomatycznymi; 
10)  zasady komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z dziećmi; 
11)  zasady komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z osobami o utrudnionym kontakcie; 
12)  zasady udzielania pierwszej pomocy oraz zasady przekazywania niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej pomocy; 
13)  zasady współpracy z lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego, wskazania do ich użycia i sposób dysponowania; 
14)  zasady korzystania ze środków łączności dla potrzeb systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne; 
15)  zasady korzystania ze sprzętu do nawigacji satelitarnej dla potrzeb systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne; 
16)  zasady czytania i analiza map w pozycjonowaniu zdarzeń; 
17)  zasady postępowania w przypadku wystąpienia katastrof naturalnych lub awarii technicznych w rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. Nr 62, poz. 558, Nr 74, poz. 676 oraz z 2006 r. Nr 50, poz. 360 i Nr 191, poz. 1410); 
18)  zasady postępowania w przypadku zdarzeń masowych i katastrof; 
19)  zasady koordynacji działań ratowniczych na poziomie województwa oraz w przypadku potrzeby użycia zespołów ratownictwa medycznego spoza obszaru województwa; 
20)  zadania lekarza koordynatora ratownictwa medycznego i zasady współpracy. 


§ 8.

Osoba, która w dniu wejścia w życie rozporządzenia wykonuje zadania na stanowisku dyspozytora medycznego, rozpoczyna pierwszy okres edukacyjny z dniem 1 stycznia 2008 r.


§ 9.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Minister Zdrowia


Zobacz także:

Informator Portalu Pielęgniarek i Położnych - Ratownictwo medyczne 2007 – nowa ustawa o państwowym ratownictwie medycznym. Miejsce i rola lekarza, pielęgniarki systemu i ratownika medycznego, ratownika oraz dyspozytora med. i lekarza koordynatora.