"Środowisko pielęgniarek i położnych niepokoi problem dotyczący braku jednolitej i obowiązującej interpretacji przepisów w zakresie wzrostu wynagrodzeń". Panuje w tym zakresie WOLNOAMERYKANKA!

Wynagrodzenia pielęgniarek i położnych


Czytaj więcej w bieżącym wydaniu Gazety Pielęgniarek i Położnych


"Środowisko pielęgniarek i położnych niepokoi problem dotyczący

braku jednolitej i obowiązującej interpretacji

przepisów w zakresie wzrostu wynagrodzeń".

Szanowny Panie Ministrze!

Środowisko pielęgniarek i położnych niepokoi problem dotyczący braku właściwej interpretacji przepisów w zakresie wzrostu wynagrodzeń, wynikającego z Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia 11 lipca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1146) oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. poz. 1681, z późn. zm.). Obawy i wątpliwości formułowane przez pracowników służby zdrowia w tej sprawie spowodowane są weryfikacją mapy potrzeb zdrowotnych w zakresie opieki długoterminowej i paliatywnej, narastającymi problemami związanymi ze starzeniem się społeczeństwa, a także zgłaszaną potrzebą zabezpieczenia opieki domowej. Niestety, na zapytanie skierowane w tej sprawie do NFZ fundusz, nie będąc w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi, skierował przedstawicieli tej grupy zawodowej do ministerstwa (pismo w załączeniu).

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2018 r. zapewnia (od dnia 1 września 2018 r.) wzrost wynagrodzenia zasadniczego o kwotę w wysokości nie niższej niż 1100 zł miesięcznie w przeliczeniu na pełen etat pielęgniarki lub położnej. Natomiast porozumienie z dnia 9 lipca 2018 r. zawarte pomiędzy Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym Pielęgniarek i Położnych, Naczelną Izbą Pielęgniarek i Położnych, Ministrem Zdrowia oraz Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia gwarantuje m.in. włączenie dotychczasowych dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, a także pokrywanie wzrostu wynagrodzenia zasadniczego ze środków NFZ przeznaczonych na jego średni wzrost. Zgodnie z przedmiotowym porozumieniem nie uległy zmianie zasady dalszego przekazywania środków na podstawie ogólnych warunków ubezpieczenia dla pielęgniarek i położnych wykonujących świadczenia zdrowotne na podstawie umowy zlecenia, nie zakwestionowano również zasady udziału pielęgniarek i położnych w podziale środków przekazywanych na podstawie OWU, jeżeli przy zachowaniu terminów określonych w rozporządzeniu środki te zostały zgłoszone przez świadczeniodawcę do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ, pielęgniarki i położne pracują w kilku miejscach w wymiarze przekraczającym miesięcznie jeden etat lub równoważnik etatu, a podział tych środków został uzgodniony z:

• przedstawicielami związków zawodowych

• lub pozytywnie zaopiniowanym podziałem środków przez upoważnionego przez okręgową radę pielęgniarek i położnych przedstawiciela samorządu,

• a w przypadku braku zawartego porozumienia lub pozytywnie zaopiniowanego podziału - równego rozdysponowania środków na etat lub równoważnik etatu.

Biorąc pod uwagę powyższe, a także z uwagi na niemożność interpretacji ww. rozporządzeń przez Podkarpacki Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w Rzeszowie z powodu braku jednolitych wytycznych, zwracam się z prośbą o właściwą wykładnię przepisów prawa.

Proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jakie zasady rozliczania się z kwot pozyskanych na podwyżki wynagrodzeń mają obowiązywać w sytuacji:

a. kiedy pielęgniarka lub położna przebywa na zwolnieniu chorobowym płatnym przez pracodawcę jako wynagrodzenie chorobowe (33 dni, a w przypadku pielęgniarki lub położnej po 50 roku życia - 15 dni) - dotyczy obligatoryjnej kwoty 1100 zł włączonej do podstawy oraz dodatku wyrównawczego,

b. kiedy pielęgniarka lub położna przebywa na zwolnieniu chorobowym płatnym przez ZUS jako zasiłek chorobowy - dotyczy obligatoryjnej kwoty 1100 zł włączonej do podstawy oraz dodatku wyrównawczego,

c. kiedy pielęgniarka lub położna przebywa na urlopie macierzyńskim, dodatkowym macierzyńskim i rodzicielskim - dotyczy obligatoryjnej kwoty 1100 zł włączonej do podstawy oraz dodatku wyrównawczego,

d. kiedy pielęgniarka lub położna przebywa na zasiłku rehabilitacyjnym - dotyczy obligatoryjnej kwoty 1100 zł włączonej do podstawy oraz dodatku wyrównawczego,

e. Czy przy długotrwałym zwolnieniu chorobowym pielęgniarki lub położnej, a co za tym idzie, zleceniu większej ilości obowiązków innym pracownikom tej grupy medycznej, środki przeznaczone na podwyżkę wynagrodzenia i dodatek tej pielęgniarki lub położnej można rozdysponować między zastępujący ją personel?

2. Jak należy postąpić z kwotą środków przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń w przypadku pielęgniarki zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia, która przez pewien okres nie wykonuje wizyt domowych z przyczyn od siebie niezależnych (pobyt pacjenta w szpitalu lub jego zgon), a wykonuje zlecone jej czynności administracyjne stanowiące element udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (np. ewidencjonowanie świadczeń, przyjmowanie skierowań na opiekę itp.)?

3. Jak należy postąpić z kwotą środków przeznaczonych na wzrost wynagrodzeń w przypadku krótkotrwałego zwolnienia chorobowego pielęgniarki zatrudnionej na podstawie umowy?

4. Czy wysokość dodatkowego wynagrodzenia wynikająca z OWU dla pielęgniarek realizujących świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie opieki długoterminowej domowej powinna odpowiadać wymiarowi etatu przeliczeniowego uzależnionego od liczby pacjentów objętych opieką, czy też ma być uzależniona od czasu pracy przeznaczonego na realizację świadczeń zdrowotnych przez pielęgniarkę w ramach danej umowy zawartej z NFZ?

Anna Schmidt-Rodziewicz
Poseł na Sejm RP
10 grudnia 2018 roku
Interpelacja w oryginalnym brzmieniu


Odpowiedzi na powyższe pytania udzieliła w dniu 31 stycznia 2019 roku pani wiceminister zdrowia Józefa Szczurek-Żelazko.

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na interpelację pani poseł na Sejm RP, Anny Schmidt-Rodziewicz,  w sprawie interpretacji przepisów w zakresie wzrostu wynagrodzeń dla pielęgniarek i położnych, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.

Ad. 1

Zgodnie z § 4 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. poz. 1628) - zwanego dalej: „rozporządzeniem z dnia 14 października 2015 r.” - Narodowy Fundusz Zdrowia (zwany dalej: „NFZ”) przekazuje podmiotom leczniczym będącym świadczeniodawcami środki finansowe, które świadczeniodawcy ci przeznaczają w taki sposób, aby zapewnić średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia wraz z pochodnymi w przeliczeniu na etat albo równoważnik etatu pielęgniarki albo położnej o 1200 zł (od dnia 1 września 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2018 r.), a następnie o 1600 zł (od dnia 1 września 2018 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r.).

Na skutek dodania do treści rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2015 r. przepisu § 4a (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - Dz. U. poz. 1681, zwanego dalej „rozporządzeniem z dnia 29 sierpnia 2018 r.”) wprowadzony został obowiązek przeznaczenia przez świadczeniodawcę części środków finansowych otrzymywanych z NFZ na wzrost wynagrodzeń zasadniczych pielęgniarek i położnych wykonujących zawód w ramach stosunku pracy. Na mocy wspomnianego przepisu pracownikom tym zapewnia się od dnia 1 lipca 2019 r. wzrost wynagrodzenia zasadniczego o kwotę w wysokości nie niższej niż 1200 zł miesięcznie, przy czym od dnia 1 września 2018 r. o kwotę w wysokości nie niższej niż 1100 zł miesięcznie w przeliczeniu na pełen etat pielęgniarki albo położnej, uwzględniając kwoty, o których mowa w § 4 rozporządzenia z dnia 14 października 2015 r.

Celem przedmiotowej zmiany rozporządzenia z dnia 14 października 2015 r. było zastąpienie pozbawionych cechy trwałości dodatków do wynagrodzeń wzrostem wynagrodzenia zasadniczego. Przeczytaj ciąg dalszy odpowiedzi...


Zobacz czwarty odcinek pielęgniarskiego vloga
"Niespójne z rzeczywistością"

"Wynagrodzenia pielęgniarek i położnych"!

Zobacz także poprzednie odcinki pielęgniarskiego vloga


Sąd o postępowaniu pielęgniarek. Wskutek zakażenia pacjentka utraciła widzenie.

Z uzasadnienia (fragment) Sądu Okręgowego:

Najprawdopodobniej źródłem zakażenia były zakażone krople stosowane w okresie przedoperacyjnym. Może na to wskazywać brak wiedzy personelu pielęgniarskiego pracującego ówcześnie w (…), jak należy postępować z wielorazowymi otwartymi opakowaniami kropel. Krople oczne są grupą leków, którym stawia się wyjątkowo wysokie wymagania jakościowe. Muszą one być jałowe (I klasa czystości mikrobiologicznej) i nie mogą zawierać nierozpuszczalnych zanieczyszczeń. Czystość mikrobiologiczną kropli do oczu osiąga się w wyniku bardzo rygorystycznego procesu produkcji oraz stosowania konserwantów, które przedłużają czas ich stosowania, jednocześnie zapobiegając zainfekowaniu chorobotwórczymi bakteriami, grzybami lub wirusami.

Przyjmuje się, że po otwarciu krople oczne można bezpiecznie stosować tylko przez 4 tygodnie. Niekiedy producent określa w ulotce krótszy czas przechowywania lub specjalne warunki, w jakich krople powinny być przechowywane. Krople do oczu wykonywane w aptece, zawierające konserwanty, powinny być zużyte w ciągu 10 dni od otwarcia, natomiast leki oczne przygotowywane w aptece bez konserwantów powinny być zużyte w ciągu 24 godzin od otwarcia. Konserwanty, jak wszystkie substancje chemiczne, mogą wywoływać u pacjentów podrażnienia i reakcje alergiczne, dlatego na rynku dostępne są preparaty, które ich nie zawierają. Trwałość takich leków zależy od specjalnych warunków przechowywania (lodówka) lub charakteru opakowania. Często spotyka się krople oczne w postaci minimsów – opakowań zawierających jednorazową dawkę leku.

Znacznie bardziej zaawansowane są nowoczesne systemy dozujące krople (...) i (...). Pozwalają te systemy na wydłużenie czasu stosowania leku, mimo braku konserwantów, nawet do kilkunastu tygodni od pierwszego użycia. (...) utrzymuje jałowość kropli ocznych przez 2 miesiące, a z kolei (...) aż 3 miesiące.

Takich systemów jednak nie stosowano w (...). Tak więc w momencie otwarcia pojemnika z kroplami fabryczna data ważności znajdująca się na opakowaniu traci znaczenie i ważny staje się czas określony przez producenta lub, jeśli producent go nie określił, okres 4 tygodni od otwarcia pojemnika.

Otwarcie pojemnika z kroplami powinno zostać odnotowane w specjalnym rejestrze, a na pojemnik powinna zostać naniesiona data końcowa przydatności do użycia, po której pojemnik z kroplami należy zutylizować – niezależnie, czy zostały one w całości wykorzystane i niezależnie od tego, że fabryczna data ważności może być dłuższa. Tymczasem, jak wynika z zeznań świadków, w zeznaniach pani I. O. w dniu 4 listopada 2016 r. tego typu procedura opisana przez biegłego była jej całkowicie obca i nie pamięta, by obowiązywała jakakolwiek procedura zakrapiania oczu w 2011 roku. Z kolei świadek E. W. potwierdziła, że sprawdzała fabryczną datę ważności kropli na pojemniku przed ich podaniem, co - jak biegły wskazał powyżej - nie jest prawidłowe. Tak więc najprawdopodobniej nie funkcjonowała żadna procedura i brak było rejestru otwartych opakowań, co mogło doprowadzić do długotrwałego przechowywania otwartych opakowań, które mogły ulec skażeniu mikrobiologicznemu. Nic nie wskazuje również na to, by przeprowadzano jakiekolwiek wewnętrzne czynności kontrolne dotyczące prawidłowości stosowania i przechowywania otwartych kropli – opinia biegłego z zakresu chorób zakaźnych, dr. med. J. P. k. 771- 783.

W opinii uzupełniającej (k. 816-817) biegły stwierdził, że jeżeli w czasie, w którym leczona była pacjentka, rzeczywiście istniały opisane i wdrożone procedury medyczne, to nie zostały złożone do akt sprawy. Ponadto w protokołach kontroli istnieje jedynie lakoniczny wpis o treści „ procedury postępowania", a w drugim protokole „procedury sanitarne". Użyte określenia niekoniecznie muszą oznaczać opisane i sformalizowane procedury medyczne.
(...)
Wybrał: Mariusz Mielcarek


6-dniowy urlop szkoleniowy pielęgniarek chcą zamienić na "do 6 dni"
 

Pani
Józefa Szczurek-Żelazko

Sekretarz Stanu
w Ministerstwie Zdrowia


W odpowiedzi na pismo z dnia 12 grudnia 2018 r., przy którym przekazano projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej (UD 470), Rządowe Centrum Legislacji uprzejmie informuje, że do przedmiotowego dokumentu zgłasza następujące uwagi:

1. Zaproponowany przepis art. 61a ust. 1 Ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 123, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, wprowadzający możliwość korzystania przez pielęgniarki i położne z płatnego urlopu szkoleniowego w przypadku udziału w formach podnoszenia kwalifikacji zawodowych innych niż określone w art. 66 ust. 1 ustawy (tj. innych niż szkolenia specjalizacyjne, kursy kwalifikacyjne, specjalistyczne lub doszkalające) budzi wątpliwości w zakresie, w jakim nie określa precyzyjnie tych form podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a jedynie wskazuje, że będą to inne formy niż określone w art. 66 ust. 1 ustawy. Projektodawca w powyższym przepisie co prawda zaznaczył, że podnoszenie kwalifikacji zawodowych w formach innych niż określone w art. 66 ust. 1 ustawy ma być zgodne z zakresem obowiązków wykonywanych na danym stanowisku pracy przez pielęgniarkę lub położną, jednak brak ich precyzyjnego określenia na gruncie ustawy może w praktyce znacznie utrudnić wykładnię i jednolite stosowanie tego przepisu, a w konsekwencji rodzić niepewność jego adresatów co do treści przysługującego im prawa lub obowiązku.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że wnioskodawca w uzasadnieniu projektowanej ustawy wskazał, że regulacja ta jest wprowadzana „celem uczestnictwa w szkoleniach, konferencjach naukowych i kursach naukowych”, w przedmiotowym przepisie należałoby precyzyjnie określić formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych pielęgniarek i położnych.

2. Projektowany przepis art. 61a ust. 1 ustawy nie wskazuje ponadto, że urlop szkoleniowy ustala pracodawca w zależności od czasu trwania poszczególnych form podnoszenia kwalifikacji zawodowych, co byłoby rozwiązaniem spójnym z regulacjami przyjętymi już na gruncie art. 65 ustawy, dotyczącymi ustalania wymiaru urlopu szkoleniowego dla pielęgniarki lub położnej podejmujących kształcenie podyplomowe.

3. Zgodnie z projektowanym przepisem art. 61a ust. 1 ustawy wymiar urlopu szkoleniowego wynosiłby 6 dni roboczych rocznie, tymczasem z pkt 6 oceny skutków regulacji (błędnie oznaczonym jako pkt 4) wynika, że pracodawca będzie miał możliwość udzielania urlopu szkoleniowego „w różnym wymiarze czasowym, tj. od 1 do 6 dni roboczych, wg potrzeb pielęgniarek i położnych”.

Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że projektowany przepis powinien wskazywać, że wymiar urlopu szkoleniowego wynosi do 6 dni roboczych rocznie, co byłoby również spójne z regulacjami przyjętymi już na gruncie wskazanego art. 65 ustawy.

4. Projektowana regulacja art. 61a ust. 2 ustawy nakłada na podmiot prowadzący daną formę podnoszenia kwalifikacji zawodowych obowiązek potwierdzenia udziału pielęgniarki i położnej w danej formie podnoszenia kwalifikacji, co jak się wydaje nie było intencją projektodawcy. Wydaje się, że projektowany przepis art. 61a ust. 2 ustawy powinien dotyczyć raczej przedstawienia przez pielęgniarkę lub położną dokumentu poświadczającego ich udział w danej formie podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a nie kreowania obowiązku po stronie podmiotu prowadzącego daną formę podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Przepis ten wymaga zatem odpowiedniego przeformułowania.

5. Proponowane przepisy art. 61a ustawy zostały umiejscowione w rozdziale 6 dotyczącym kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych, mimo że dotyczy on innych form podnoszenia kwalifikacji zawodowych niż określone w tym rozdziale. Jeżeli intencją projektodawcy jest umiejscowienie tych przepisów w rozdziale 6, to należałoby rozważyć zmianę tytułu tego rozdziału.

6. Określony w art. 2 projektu ustawy termin wejścia w życie na dzień 1 stycznia 2019 r. jest nierealny, biorąc pod uwagę etap prac legislacyjnych nad przedmiotowym projektem.

7. W zakresie wpływu na mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa w uzasadnieniu projektu wskazano jedynie, że projektowana zmiana „wpłynie na wzrost zainteresowania podjęciem pracy oraz poprawę warunków pracy pielęgniarek i położnych w dużych przedsiębiorstwach, w sektorze mikroprzedsiębiorstw oraz małych i dużych przedsiębiorstw”, natomiast nie odniesiono się do kwestii ewentualnych kosztów, jakie mogą wystąpić po stronie podmiotów leczniczych funkcjonujących np. w systemie zmianowym, zapewniającym ciągłość opieki nad pacjentami przez 24 godziny na dobę, w przypadku których może wystąpić konieczność organizacji różnych form zastępstw na stanowiskach pracy pielęgniarek i położnych, którym udzielono urlopu szkoleniowego, na co słusznie zwraca uwagę wnioskodawca w pkt 6 oceny skutków regulacji (błędnie oznaczonym jako pkt 4).

Należy również zauważyć, że wnioskodawca w zakresie wpływu projektowanej regulacji na mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa nie odniósł się do podmiotów prowadzących formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych inne niż określone w art. 66 ust. 1 ustawy, w przypadku których może nastąpić wzrost zainteresowania świadczonymi przez nie usługami, a co za tym idzie zwiększenie ich przychodów.

Stosowne informacje powinny się znaleźć w uzasadnieniu oraz punkcie 7 oceny skutków regulacji (błędnie oznaczonym jako pkt 5).

8. W pkt 4 oceny skutków regulacji (błędnie oznaczonym jako pkt 2) należy wykazać wpływ projektowanej ustawy na podmioty prowadzące formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych inne niż określone w art. 66 ust. 1 ustawy oraz na pacjentów.

Uwagi redakcyjne do projektu ustawy zostaną przekazane w trybie roboczym.

Robert Brochocki
Wiceprezes
Rządowego Centrum Legislacji

Warszawa, dnia 21 grudnia 2018 r.


Położna wystąpiła o 1 000 000 zł 

tytułem zadośćuczynienia za mobbing! 

Zobacz czy sąd podzielił argumentację położnej, 

wyjaśniając co należy rozumieć pod pojęciem "mobbingu".

Sąd Okręgowy Sąd Pracy w W. zważył (fragmenty) co następuje:

(...) 

W ocenie Sądu wniesione powództwo jest nieuzasadnione w całości. Powódka A. P. dochodziła łącznie kwoty 1.000.000 zł, na którą składało się żądanie zadośćuczynienia za mobbing w wysokości 300.000 zł; odszkodowania na podstawie art. 471 kodeksu cywilnego za wyrządzoną powódce szkodę poprzez niedopuszczenie powódki do wykonywania pracy na stanowisku starszej położnej wobec „zerwania przez pozwany szpital umowy o świadczenie usług okołoporodowych" i w konsekwencji uniemożliwienie uzyskiwania dochodów wynikających z wykonywania usług zdrowotnych na podstawie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie ciągłej indywidualnej opieki okołoporodowej położnej w kwocie 400.000 zł; odszkodowania z tytułu dyskryminacji polegającej na niedopuszczeniu jej do konkursu na stanowisko naczelnej pielęgniarki, niedopuszczenie jej do pracy w charakterze starszej położnej w 20 lir.; dopuszczenie jej do pracy na stanowisku starszej położnej tylko na kilka godzin a następnie złożenie wypowiedzenia umowy o pracę oraz niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia powódki na stanowisku starszej położnej po dopuszczeniu jej do pracy w maju 2013r. w kwocie 300.000 zł.

Alternatywnie na wypadek przyjęcia, że działania wskazane przez powódkę nie wypełniają ustawowych znamion mobbingu lub dyskryminacji powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 300.000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jej dóbr osobistych w postaci dobrego imienia, czci i godności. Przechodząc do poszczególnych roszczeń powódki w pierwszej kolejności należy odnieść się do roszczenia żądania zadośćuczynienia za mobbing. Mobbing w aktualnym stanie prawnym oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników (art. 94 3 § 2 k.p.). Jego cechą jest bezbronność ofiary wobec mobbera.

Czytaj więcej: Położna wystąpiła o 1 000 000 zł tytułem zadośćuczynienia za mobbing! Zobacz czy sąd podzielił argumentację położnej, wyjaśniając co należy rozumieć pod pojęciem "mobbingu".

Zobacz więcej w dziale: Orzecznictwo sądowe w zakresie wykonywania zawodu pielęgniarki.


Komentarze użytkowników

#1  2019.02.16 13:52:41 ~Piel.

Nadal wypłacane dodatki co nie zgodne jest z licowym rozporządzeniem mz. A nawet jest też i brak dodatków!

#2  2019.02.16 17:22:32 ~Piel

Wypłacają jak im pasuje,u mnie w przychodni rodzinni wypłacili nam 450zł a u koleżanki w przychodnii oddalonej o13km wypłacili po 1600zł.Rozumiecie coś z tego? Nie ma żadnej kontrolii,robią co chcą

#3  2019.02.19 16:17:23 ~piel.

1100 do podstawy a co z resztą jeżeli nie mam nocek.Czy powinnam otrzymać resztę w formie dodatku?

#4  2019.02.22 14:19:23 ~Iwona C

Zwracam się do Państwa z uprzejmą prośbą o uzupełnienie poniższej ankiety. Ankieta jest anonimowa i całkowicie dobrowolna. Zostanie ona użyta do celów naukowych. https://docs.google.com/forms/d/1n27OAjhodZ9-GeVOjPRAiRgIRPDOYmHghFX45Q4lhsI/viewform? edit_requested=true

#5  2019.02.25 23:11:31 ~do 3

Nie

Dodaj komentarz