Katowice, 2009-11-25

 

Szanowna Pani

Ewa Kopacz

      Minister Zdrowia

 

W imieniu Krajowego Związku Pracodawców Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej – Porozumienie Śląskie uprzejmie informujemy, że po zapoznaniu się z projektem Rozporządzenia MZ zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej –zgłaszamy następujące uwagi:

1. W załączniku nr 2 do rozporządzenia – „ Karta oceny świadczeniobiorcy kierowanego do zakładu opiekuńczego”

– w pkt. 1 Lp. 1 dot. spożywania posiłków „ 0” pkt. otrzymuje pacjent , który nie jest w stanie przełykać, karmiony przez zgłębnik lub gastrostomię lub jejunostomię lub żywiony pozajelitowo.

* W praktyce pacjenci żywieni pozajelitowo nie zawsze są pacjentami niesamodzielnymi ocenionymi na poziomie 0 pkt. W uzasadnieniu tej zmiany niesłusznie zaznaczono, że nie ma ona wpływu na dostępność do świadczeń – co mija się z prawda, gdyż oznacza ona utrudniony dostęp do świadczeń np. rehabilitacyjnych.

2. W załączniku nr 3 do rozporządzenia – „ Karta oceny świadczeniobiorcy kierowanego do objęcia pielęgniarską opieką długoterminową domową” proponujemy uwzględnić nasze uwagi , w zakresie;

– w pkt. 1 Lp. 1 dot. spożywania posiłków „ 0” pkt. otrzymuje pacjent karmiony tylko przez zgłębnik, gastrostomię lub jejunostomię, który ma zaburzony odruch połykania i musi być karmiony.

*W praktyce karmienie pacjenta odbywa się również z innych przyczyn mimo, że jest zachowany odruch połykania. Wynika to z zaawansowania choroby czego skutkiem jest niepełnosprawność ruchowa. Pojawia się wtedy problem z podstawowymi czynnościami życia codziennego takimi jak samodzielne spożycie pokarmu przez pacjenta. Na przykład pacjent leżący z porażeniem czterokończynowym nie jest w stanie samodzielnie spożywać pokarmu – potrzebuje pomocy osoby drugiej do podania pokarmu do jamy ustnej. Pacjent z porażeniem rzekomoopuszkowym (niekoniecznie założony zgłębnik do żołądka) wymaga podawania pokarmów zmiksowanych często i w małych ilościach i musi być karmiony przez osobę drugą. Tylko w okresie nasilenia choroby wskazane jest okresowe założenie zgłębnika do żołądka.

Wnioskujemy o uzupełnienie i dodanie do oceny „ 0” pkt. również tych pacjentów, którzy wymagają doustnego podawania posiłków.

– w pkt. 1 Lp. 4 tj. korzystanie z toalety ( WC) należy wziąć pod uwagę fakt, że każdy pacjent powinien być uruchamiany i w związku z tym okresowo przewożony do ubikacji.

Wnioskujemy o uzupełnienie i dodanie do oceny „ 0” pkt zapisu „ lub w pełni zależny przy korzystaniu z toalety”.

– w pkt. 3 w związku ze skreśleniem pkt. 2 proponujemy wykreślić -: „ podpis i pieczątka lekarza ubezpieczenia zdrowotnego i pielęgniarki ubezpieczenia zdrowotnego”

– oba załączniki tj. nr 2 i nr 3 powinny mieć jednakowe zapisy.

3. W załączniku nr 4 w części III:

– pkt 1 – „ Wymagania dotyczące personelu” ;

– proponujemy aby uwzględnić również roczny staż pracy nie tylko w lecznictwie stacjonarnym , lecz również w DPS, POZ, OPD lub innej jednostce służby zdrowia.

– czy mgr pielęgniarstwa musi ukończyć kurs kwalifikacyjny z wymienionych zakresów?

– pkt 2 – „ Sprzęt medyczny i pomocniczy” :

– proponujemy podzielenie sprzętu na podstawowy ( na wyposażeniu nesesera) i dodatkowy ( znajdujący się w siedzibie – gotowy w każdej chwili do użycia).

– wg. Rzoporzadz. MZ z dn. 7 listopada 2007r. „ w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych udzielanych przez pielęgniarkę lub położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego „ pielęgniarka może podać bez zlecenia lekarskiego jedynie: Atropinum sulfuricum 0,5 mg/amp, Epinephrinum , Glucosum 20%, Hydrocortisonum 100 mg oraz płyny infuzyjne. Wniosek z tego, że tylko takie leki wystarczy nosić w neseserze pielęgniarskim.

– warto wspomnieć również , że pielęgniarka opieki długoterminowej nie podaje iniekcji domięśniowych, podskórnych i śródskórnych.

– pkt 3 –„ Inne warunki udzielania świadczeń gwarantowanych”

– ppkt. 2 prosimy o uszczegółowienie zapisu – „ w medycznie uzasadnionych przypadkach”;

– ppkt. 4 i ppkt. 5 – powoduje złamanie zasady równego dostępu do świadczeń ;

Pacjenci w środowisku domowym – 6 osób – czas pracy pielęgniarki ( 7, 35 godz./ dzień) dla 1 pacjenta wynosi 1 godz. 15 min.

Pacjenci przebywający pod tym samym adresem ( np. DPS) – 12 pacjentów – czas pracy pielęgniarki ( 7,35 godz/ dzień) dla 1 pacjenta wynosi 38 minut!

Proponujemy : – dostosować liczbę pacjentów w taki sposób aby pielęgniarka mogła poświęcić porównywalny przedział czasowy na realizację świadczeń dla każdego pacjenta tj. niezależnie od kryterium zamieszkania oraz urealnienia normy wykonywania świadczeń dla równoważnika 1 etatu przeliczeniowego.

* Rozwiązaniem powyższego założenia jest zmniejszenie normy pacjentów przebywających pod jednym adresem do 8 osób.

– czy pielęgniarka, która np. w DPS ma 6 pacjentów może mieć dodatkowo pod opieką pacjentów w innych miejscach zamieszkania? Ilu takich dodatkowych pacjentów może mieć?

* Wnioskujemy o wprowadzenie zasady ustalania max. limitu pacjentów, którzy mogą być objęci opieką na 1 etat przeliczeniowy przy mieszanej strukturze kategorii zamieszkania;

4) w & 10 pkt. 2 rozporządzenia proponujemy:

– wykreślić ppkt 1) dot. oceny świadczeniobiorcy tj; „ w dniu skierowania świadczeniobiorcy do objęcia pielęgniarską opieką długoterminową domową – lekarz ubezpieczenia zdrowotnego i pielęgniarka ubezpieczenia zdrowotnego”.

Zapis ten wprowadza dla lekarzy konieczność przeprowadzania oceny wg. skali Barthel co będzie dla nich dodatkowym obowiązkiem i często spowoduje konieczność wizyty domowej, a tym samym wpłynie na znaczne oczekiwanie pacjenta na objęcie opieką.

Ewentualnie innym rozwiązaniem mogło by być stworzenie obowiązku dla lekarza poz i pielęgniarki poz dokonania przez te osoby przedmiotowych czynności do 3 dni od chwili zgłoszenia do opieki.

5) w załączniku 4 część II pkt. 1 ppkt 2) – „ Wymagania dotyczące personelu” –

Ze względu na trudności związane z zakwalifikowaniem się na kurs w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego o intensywnej terapii wnioskujemy o dopuszczenie do udzielania świadczeń w tym zakresie – pielęgniarki z co najmniej rocznym udokumentowanym stażem pracy na OIOM lub wprowadzenie dodatkowych kwalifikacji pielęgniarek z dziedzin pokrewnych.

4. Do załącznika nr 3 – wg. twórców skali Barthel tj. Maryland State Medical Society skala powinna być wykorzystana jako zapis tego co pacjent jest w stanie wykonać, a nie tego co mógłby wykonać. Główny cel określania tej skali to ustanowienie stopnia niezależności od każdej ( fizycznej, werbalnej) pomocy, nawet małej i z jakiegokolwiek powodu. Potrzeba nadzoru nad pacjentem świadczy o tym, że nie jest samodzielny.

W pierwotnym kształcie spożywanie posiłków ( jedzenie) dla „0” pkt brzmi – „ pacjent nie jest w stanie jeść samodzielnie” .

W innych miejscach skala ta również jest modyfikowana – niestety na niekorzyść pacjenta i świadczeniodawców.

 

 

Z poważaniem

 

Sekretarz Violetta Dytko                                       Prezes Dorota Horodyńska

V-ce Prezes Beata Drzazga